6 Temmuz 2011 Çarşamba

21.03.2011 - 06.07.2011 (140 - 246. günler) Ne günlük kaldı, ne hatırat... Neredeyse bitti...

Sevgili günlük :)) Türk gibi başladığım (sana) yazma faslını Alman gibi bitiremedim. (Nereden hatırladığımı bilemediğim bir sözü kullanmak istedim..) Ama neleri bitirdiğimi bir bilsen... Astorka yaşamını bitirdim mesela, bir çok güzel arkadaşlıkları ve birlikte geçirilen güzel günleri bitirdim sanki hiç yaşanmamış gibi, partilerimizi, sohbetlerimizi, yine mi pilav yesem acabaları,  kaç param var ve nereye nasıl yetiririm telaşlarını bitirdim ayrıca, provaları ve oyun telaşını ve de ''kaç saat çalıştıracak bu lanet karı'' sitemlerini bitirdim, daha böyle bir çok küçük sıkıntılı mutluluk nedenlerini bitirdim ama en çok da her şey bitince ne yaparım kaygısını bitirdim. Çünkü her şey bitmeye (yukarıda saydıklarımla) başladı bile... Artık düşünmüyorum.... 
Her şey o kadar güzeldi ki; bitmesin dedikçe, hatta nefes alıp verdikçe bitti, gitti... Gelirken ki kadar kaygılanmıyorum, heyecanlı da değilim ama içimde hiç yaşayacağımı düşünmediğim bir burukluk var... Neden bilmiyorum, aslında mantıklıda değil ama tabi her zaman her şey de mantık arama çabasının en büyük mantıksızlık olduğunu düşünürsek; mantık konusuna hiç girmemenin daha faydalı olacağını düşünüyorum. Çünkü burada bahsettiğim şeyler mantıksallıkla alakalı değil duygusallıkla alakalı şeyler... 1 yıl boyunca bir sürü şey paylaştığımızı düşündüğümüz ama aslında çok çok basit hayatlar yaşadığımız adamlara veda etmeye çalışmanın ama beceremeden ayrılmanın mantıkla hiç bir alakası yok... Düşünsenize 1 yıl... Bir yandan içip, bir yandan Özgürlük meydanında dolaşıp, bir yandan da gizli gizli hıçkırıklarımızı sakladığımız o günün o anında; Polonyalı kardeşim Piotr'a söylemeye çalışırken boğazıma düşümlenen bir kaç hıçkırığa boğuldum ama Piotr'ın beni ben daha cümlemi bitiremeden ve bitiremeyecek olduğumu anlayıp beni hıçkırıklarıyla onayladığı o anda, söylemeye çalıştığım ''Ne var biliyor musunuz? Bazen insanlarla bir oda, bir ev paylaşırsınız. Yahut komşu olursunuz 10'larca yıl... Ama anlarınız, günlerinizin, bütün ilişkinizin bir gün biteceğini düşünmezsiniz. (Mesela bir gün öleceğini düşünerek yaşamaz insan, düşünür ama sadece durarak düşünür bunu, yaşamaz yani... Neyse) Ama burada yaşadığımız her an'da bunun bir gün hatta hepimizin bildiği bir tarihte biteceğini düşünerek yaşadık.'' dı... Piotr'ın elini omzumda bir baba, bir abi, bir dost, bir kardeş gibi hissettiğim bu anda; kafamı kaldırıp baktım ki, hepimiz aynı hıçkırıklara hakim ve kırmızı gözlere sahibiz... Aija, Karolina, Piotr ve ben... 
Çok şey mi paylaştık kayda değer, hayır... Sadece bir kaç güzel parti, sohbet anları, ortak keyif aldığımız bir takım aktiviteler vs. vs. Ama paylaştığımızı bilerek, paylaşılacak ne varsa paylaştık işte!! Bir gün biteceğini bilerek paylaştık!!  Yani menfaatsiz, çıkarsız, sadece keyif için, sadece dostluğuna paylaştık!! Üstelik dilini, kültürünü, huyunu, suyunu, adından ve etrafımızdaki yaşamından başka hiç bir bokunu bilmeden paylaştık ulan!! Hiç bir şeyi unutmayacağım güzel dostlarım benim !!! Hepinize teşekkür ederim !!! Her ne kadar bu yazıdan haberiniz olmayacağını, olsa da okuyamayacağınızı bile bile bunları tamamen size ithaf ediyorum 1 yıldır kardeşten öte bildiğim arkadaşlarım !!! Ama sözüm olsun, bir gün yine bir araya gelirsek (belki Piotr'ın dağ evinde) size bunu okuyacağım. :)) Bunları yazarken boğazımda düğümlenenleri de anlatacağım. Yine bir gün bir araya gelip, Augustinas'ın son gecesinde meydanda şerefimize ve dostluğumuza içtiğimiz biranın tadının hala damağımda olduğundan bahsedeceğim. Sanırım çok konuşacağım ama yine de sanırım hiç birinizin şikayeti olmayacak benim güzel dostlarım. :))  
İnsan hayattan her zaman bir şeyler alıyor ve herkes sadece kendine çalışıyor bu hayatta... Gün geliyor; ne ana kalıyor, ne baba, ne kardeş ve kimi zaman sevgili... Ama yine de yaşanıyor, her anından bir şeyler alarak yaşanıyor. Bu nedenle sadece güzellikleri saklamak gerek hatıratta... Gerisi teferruat... 
Bayadır yazmıyordum; ne oldu ne bitti hatırlayamayacak kadar zamandır yazmıyordum... Çok sıkıntı çekildi, yerince eğlenildi, gezildi tozuldu, sevildi, sevinilip üzülünüldü, kısacası bir güzel yaşandı efendim. Yani MISSION COMPLETED. (görüldüğü üzere ingilizce de geliştirildi) :)) 
Bundan sonra yazar mıyım bilmiyorum ama belki bu yazının üstüne eklerim daha sonra. Zira şimdi pek dağıldım, ara verince böyle oluyor. Dostlarıma ithaf ettiğim bu yazın ana fikrinden çıkıp genel taslağı dağıtmadan sonlandırmaya niyetlenirken, bir Christmas gecesi, birlikte yenilen bir yemekten sonra yazdığım birkaç mısra şiirimi paylaşmak istiyorum izninizle; 



Keşke dünya bu kadar büyük olmasada
ayrılıklar yaşamasak
hani tamam, hergün karşılaşmasak
belki hiç,
ama gene de;
görmek istediğimiz an
yada gördüğümüz an
hep görebileceğimizi bilsek,
istemesek de hiç
hani o kadar büyük olsa
yeter...

20 Mart 2011 Pazar

20.03.2011 (131. - 139. / 04.02.2011 - 13.02.2011 ) (140. - 160. / 28.02.2011 - 20.03.2011) Uzun ve daha uzun zaman oldu...

1 ay Brno'dan, 15 gün de Türkiye'den yazmamışlığım var... Neler olmadı ki; Türkiye'ye gittim, vize işlemleri (problemleri) ile uğraştım, arkadaşlarla ve dostlarla vakit geçirdim, Veronika'yı resmen ve herkese ilan ettim, alelacele Brno'ya döndüm, para sıkıntısı çekeceğimi anladım (hem de çok), 10 gün boyunca provalardan başımızı alamadık, nihayetinde oyun çıktı ama bizim pek içimize sinmedi sanki, sonrasında sanki günler boş geçiyor gibi...
Bu kadar uzun zaman yazmayınca insan ne yazacağını da bilemiyor; şu an yine serbest atıştan yürüyorum bakalım nereye gidecek... Hiç yoktan 100 dk boyunca sadece laf salatası yapan ve durumu döndürüp dolaştırıp hiç bir yere ulaştıramayan senaristlerin yazdıkları 1 bölümlük dizi senaryosu gibi bir şey olsun istemiyorum ama sanırım şu an onu yapıyorum :)) Düşünüyorum da böyle anlarda (yani tam olarak şu an hissettiğim) birileri size ''ana avrat dümdüz'' gitse de pekte (!)ipinizde olmaz :)) Sen yazıyorsun, birileri de merak edip okuyor ama şu cümlende dahi ''hassss.....im senin yazacağını da'' deyip kapatması içten bile değil; ama dediğim gibi pekte ipimde değil... 
Bugün hava bulutlu olmasaydı zaten hiç buna bulaşmaz; kendimi dışarıya atmış, fotoğraf çekiyor olurdum. Ama ne yazık ki hava bulutlu, ben hastayım, Veronika evinde, youtube'da yayınlanan senfoni orkestrası eşliğinde sanal günlüğüme saçmalıyorum... Oda bomboş, herkes nerde amk !!! Bu aralar yalnız kalmak bana yaramıyor, acayip bir sıkıntı basıyor içimi, bin türlü şey geliyor aklıma, onları da yazmayayım...
Haa bak; Veronika yazın Türkiye'ye gelecek. Bu haber aslında çok yeni değil ama benim Hamlet sendromumdan ötürü daha yeni yeni resmileşiyor... Türkiye'de ne yapacağız, gerçekten hiç bilmiyorum... Şu an bankada 400 euro gibi bir para var ve bu ancak benim yurt parasına yetecekken; Temmuz da burada ne yapacağım, Temmuz'a kadar ne yiyip ne içeceğim merak konusu.... Evet, Türkiye'de ne yapacağız diyordum, pardon; haber gönderdiğim arkadaşlardan haber gelmiyor, kendimi her zaman güçlü hissetmişimdir ama şurada onu yapamıyorum, her geçen gün büsbütün yılıyorum... Burayı seviyor muyum, sevmiyor muyum bilmiyorum ama bildiğim bir şey var ki; buranın yahut memleketten uzak kalmanın bir büyüsü var... O kafa hali ağzımıza sıçıyor... Asıl benim ağzıma sıçan İstanbul'a gidişim oldu ya; neyse... 700 euro civarı para gitti 15 günde, söylesem inanmazlar... Uçak bileti, vize evrakları, e İstanbul git gel vs. vs.
Zaman gösterecek ne olacağını, ama bu Hamlet sendormu mevzusunda ciddiyim, yani bu 13 Şubat'tan evvel aldığım bazı kararları o tarihe kadar sabredip, sonrasında bir anda uygulamak sanırım bir Jet-lag etkisi yarattı ve hala onun kafasını yaşamaktayım. Yaşadığım her şey, iyi kötü güzel çirkin, her şey suni geliyor... Kısacası şu an hayattan zevk alamaz oldum ve nedenini de biliyorum, para para para.... Para ile saadet olmaz diyen zatı muhterem; Napolyon s.tsin seni !!! 
Aslında şu Prag'daki amcayla bir tanışma sorası gelse, bir şeyleri yoluna koyacağıma inanıyorum ama bir ses çıkmadı o işten... Jiri Srnec... Sanırım çalışmakta isteyeceğim, yani çalışmam gerek... Zira halihazırda para yok iken, bankadan sıkıştırıyorlar, 1 hafta içinde 350 tl ödemem gerek ve borç aranmaktayım :// Ayrıca bu vize işi de ayrıca canımı sıkıyor, İstanbulda hazırmış şu an ama bana bunu orada iken ''Kardeşim, sen bunu burada mı yoksa Brno'da mı almak istiyorsun, zira bize de oradan hazırlayıp gönderiyorlar'' diye sormaları gerekiyormuş ancak başta o Filiz olmak üzere bütün çalışanların teker teker ..................... ki; bana sormadıkları gibi bunun ''imkansız'' olduğunu söylediler. Bilmiyorsanız yemeyin arkadaş bu b.ku!!! Mail attım konsolosluğa durumu, bakalım Pazartesi'de bir cevap gelmez ise eğer; arayacağım... Aradımda ne oldu amk!!! Hiç yoktan 3 euro kaçtı telefonda; 3 kez aradım ve sadece telesekreterde çalan o anlamsız müziği dinleme şerefine nail olmaktan ötürü 3 euro harcamış bulundum :// Bir de Thy ile görüşüp biletimin tarihini değiştirebilecek miyim, sormak lazım, ne yapacağım amk 27 gün burada??? :// 
Setkani Encounter başlayacak sanırım, Haliç'i seçmemişler bu sene, 11 mi 13 mü grup var ve her biri farklı bir ülkeden... Gidip izleyeceğiz, bakalım... 
Balo oldu bir de bak, onu da söyleyeyim; bizim oyundan 1 gün önce 09.03.2011. Takım elbise lazım mı değil mi telaşından sonra ''koy g.tüne rahvan gitsin'' edasıyla gayet spor bir şekilde gittik... Herkes değil tabi... Arkadaş gittikte, ne bilet kontrolü var ne yer kontrolü; kontrol mekanizması alkol duvarının altında kalmış zannımca... Herkes dans ediyor, içiyor, kimisi bir kenarda yiyişiyor :)) En çokta bizim akrobasi sınıfının Rocky'si Zibişko ile dans sınıfının seksi asistanı Niki'nin öpüşme anı beni şok etmişti :)) Eğlendik, döndük... 
Aaaa bak Olomouc'u yazmamışım; evet oraya da gittik Veru'yla... Benim harita kullanma ve adres bulma üzerine bir kabiliyetimin olduğunu (Budapeşte'ye rağmen) hala düşünüyordum ama burada anladım ki ''beynimin o alanda çalışan hücrelerini sk...m'' Elimdeki adreslerden oteli bulamadık, gerçi çokta yorgunduk zira bindiğimiz otobüs (şaka değil) 20 kere falan durdu ve 1 saatlik yolu neredeyse 2.5 saatte gittik... Olomouc fena değildi aslında ama öğleden sonra Veru'nun migreni başlayınca elim ayağıma dolaştı, aslında gezimizde bitmişti ama kız bayıldı bayılacak, iyiyim diyor ama sendeliyor vs. Oda tuttuk tekrar ve gittik yattı 2 saat... İyi geldi sanırım biraz ve Brno'ya döndüğümüzde daha iyi hissettiğini söylüyordu... Tabi Budapeşte kadar olmasa da bir sürü fotoğraf çektim; yahu ben fotoğraf çekmek istiyorum... Dışarıdan içeri yansıyan ışık güneşe mi yoksa odanın lambasının cama vuran aksine mi ait???
Neyse; yazmak için yazdım gibi oldu evet... Yaptığım şeyleri yapmak istemiyorum, hayatıma bir farklılık lazım... Para lazım... Kaygısızlık lazım... Sıkıldım laaaaaaaaaa !!!
İbrahim Tatlıses'i vurdular; ilk anlar twitter'dan sonrasında haber kanallarından takip ettim. Öleceğini düşündüm ama kurtuldu sanırım, yani kurtuldu ama felç mi kalacak orası meçhul... Ortadoğu hala karışık; Libya'ya operasyon yapılıyor... Japonya'da önce deprem, sonra tsunami oldu, yetmiyormuş gibi Nükleer tesisleri patladı, bütün dünya korkuyor... Bir bizimkiler ''delikanlı''; Japonya'dan yanlış feyz alıp nükleer santral yapımını onayladılar, 170.000 imzaya karşın... Netteki yorumlardan okuduğum bir tanesi şöyle diyor; 170.000 imza Türkiye'nin %1'i bile değil, demek ki çoğunluk istiyor... Sayın gerizekalı yurttaş (ismini bilmediğim için böyle sesleniyorum, başka bir amacım yok) 70 milyonun kaçı oy hakkına sahip, kaçı bunu hak olarak görüp yerine getiriyor, kaçının eğitim seviyesi ''lise'' ve üzerinde, kaçı bu imzaların toplandığından haberdar, kaçı işinden çıkınca başını yere eğmeden evine gidiyor yahut ''n'oluyor ulan'' diye bir dönüp bakıyor, kaçı nükleer santralin ne olduğunu biliyor, kaçının bu işten haberi var, kaçı partizan, kaçı sağcı, kaçı solcu, kaçı radikal, kaçı islamcı, kaçı İsmet İnönü'nün öldüğünü bile bilmiyor??? Sen bir önce kafanı kaldır, nerede ve kimlerle, nasıl bir kafa yapısında, neyin kafasını yaşadığını bir anla; sonra iş yüzdeliklerle matematik hesabı yapmana gelsin...
Yetsin bu kadar; cau cau!!! 


4 Şubat 2011 Cuma

04.02.2011 - 16.00 (108.-130. günler) / 20 Günde Devri Alem

Gene neredeyse 1 aya yaklaştım; abicim bu zaman denilen meret gerçekten su gibi akışkan bişi zannımca... Ben neredeyse unutuyorum, artık alışkanlık olmuş unutmak. :) Eskiden yapacak işim mi yoktu anlamıyorum.
Neyse bu 20 gün gezmeyle geçti diyebilirim. İlk olarak Viyana sonra da Budapeşte'ye gittim ve sanırım yarın da Olomouc diye bir Çek şehrine gideceğim.
Viyana'da oyun vardı; gidene kadar kasım kasım kasıldık ama dönerken de zırıl zırıl ağladık :)) Güzeldi, eğlenceliydi. Veronika'yı götürdüm oyuncu olarak, önce yok mok demişlerdi, açıkçası bende tedirgindim ama Veronika hepimizden iyi çıktı. Zira dilini anlamadığı bir oyuna iki provayla çıktı ve hatasız bitirdi. Oyun araları koşuşturarak çıktığımız şehir turları işin belki de en eğlenceli kısmıydı. Ama akşam yemeklerimiz, son eğlencemiz, ev sahiplerimizin misafirperverliği, insanların güzelliği, bizim kolektifliğimiz; Viyana'dan daha güzeldi...
Bizim işin en çok birlikte yapılan kısımlarını seviyorum. Anlamıyorum neden ama sanırım başka türlü bir profesyonelliği bu paylaşımcı tiyatroya değişmem. Umarım Çizgi Tiyatro'nun başarılı ''çizgi''si daim olur... www.cizgitiyatro.com
p.s. Bu yeni fotoğraf makinesi harika oldu, gittiğim her yerde -ciddi anlamda- binlerce, güzel fotoğraf çekebiliyorum.
Bu arada biraz Viyana'dan bahsedeyim; adamlar ''heykel'' yapmışlar aga!! Soğuk moğuk dediler ama biz gittik, hava günlük güneşlikti. E altımızda da her daim araba, gez babam gez. Prenses Sissi'nin sarayı ve muhteşem bahçesi, Hitler'in konuşma yaptığı alan, Stephan's Dom...
Viyana bu kadar hızlı bitmedi ama gelelim biz yine de Budapeşte'ye... Ne desem bilemedim. Güzel şehirdi; Parlemento binası, Szechenyi köprüsü, Aziz Istvan Kilisesi, Buda Kalesi, Matyas Kilisesi, Devlet Opera Binası, Gellert Tepesi, Tuna Nehri...
3 gün kesintisiz gezdik ve ancak bitti gibi diyebilirim. Ama şehir şimdiye kadar ki gördüğüm Avrupa şehirleri arasında en getto olanıydı. Metroya biniyorsun, bi pis geliyor gözüne; şehir, insanlar bir değişik geliyor. Bir de bizim çingene deyip geçtiğimiz, aslında -devlet görevlisi- olan birkaç şahsiyet bizi soymaya çalışmadı mı !!! Olay şöyle; biz güzel güzel 3 günlük bilet almışız. Son gün, süresinin bitmek üzere olduğunu bildiğimiz biletimizle tramvaya atladık. Nitekim 10 küsür dakika o tramvayda oturduktan sonra yanımızdaki tramvayın hareket ettiğini görünce hastrrr.... biz orada oturuyoruz ama kimse de bir şey demiyor ki arkadaş :// (Budapeşte'ye giderseniz Parlamento binasına karşı tramvayda oturun, çok keyifli hemde beleş (!) )
Aradan kısa bir süre geçtikten sonra bizim tramvayda hareket etti; gideceğimiz yer 3 durak ötede yani toplasan 15 dk yı geçmez. İlk durağa gelmiştik ki; bilet kontrolcüsü olduğunu anladığım bir adamın durakta beklediğini farkettim. (Tramvay hareket edene kadar kartlarını ve kolluklarını gizliyorlar) Fakat o kadar hızlı gelişti ki olay; hiç bir şey yapmaya fırsat kalmadı. Zira diğer kapılardan da birer kişi binmişti. Biletlerimizi kontrol ettiler ve süresinin geçtiğini ve ceza ödememiz gerektiğini o küçücük ingilizceleriyle söylemeye çalıştılar. Tabi indirdiler de bizi tramvaydan... Biz derdimizi anlatmaya çalışıyoruz ama adamlar sanki olan ingilizcelerini ortaya koymak istermişcesine ''Are you controller? I'm the controller'' gibi saçma sapan cümleleri belki 10 kere tekrarlıyorlardı. 3 kişiydiler ama sanki 30 kişilik konuşuyorlardı. Nihayet iyi polis kötü polis oyunu da başladı tabi; cezamız adam başı 12000 forint (45 euro ya tekabül ediyor) Öğrenci olduğumuzu, o kadar paramızın olmadığını, zaten biletimizi 3 günlük aldığımızı ve sadece 10 dk kaçırdığımızı ve onuda yanlış tramvaya bindiğimiz için kaçırdığımızı anlatmaya çalıştıkça; arkadaşlar polisi aramaktan, denetçinin biz değil onlar olduğunu, lady'nin ağlamaması gerektiğini, bize yardım etmek istediklerini ve bu yardımın adam başı 3000 forint ödemekle bu işten sıyrılmak olduğunu söylediler. Tamam dedik ödeyelim, ama o da çıkmadı. Bir anda bu amcaların kurt adama nasıl dönüştüklerini görünce e tabi sorduk; bize evrak bişi verecekler mi? Hani sonuçta para ödüyoruz (o kadar dahi paramız olmamasına rağmen ve amcaların cüzdandaki 100 krona dahi sansar gibi atlaması sonucunda) E sorununu cevabını söylememe gerek yok sanırım; evrensel bişi olduğunu düşünmeye başladığım ''rüşvet'' burada daha kolay isteniyormuş. Hemde böyle organize ve tereyağından kıl çeker gibi; üstelik turist ve öğrencilere... Nihayetinde bir kadın geldi ve bir iki kelimesiyle olaya el koydu. Artık ne dediyse bu çingenelere (gerçekten çingeneydiler bu arada) adamlar bir anda çark edip, durağın karşısına kaçtılar. Kadın ''Macar insanını yanlış tanımamamızı, Macarlarla Türklerin kuzen olduğunu'' vs. söyleyip gayet dostane bir şekilde bizi kurtardı ve gönderdi. Gezmemiz için bir takım yerler de önerdi ve gitti... Hayatımda yaşadığım ''ciddi şoklardan'' biriydi bu... Gözümüzün içine baka baka, dolandırmaya çalıştılar, polisi aramakla tehdit ettiler, üzerimize yürüdüler, rüşvet istediler, son paramız dediğimiz paranın bile kaç euro ettiğini bize hesaplattılar...
Hümanisttim arkadaş ben... Roman açılımına ihtiyacım yoktu... Ama sanırım artık ciddi bir açılım yapıcam... Bu olayın üzerinden iki gün geçti; Brno sınırları içerisinde başka bir çingene grup, gayet ciddi bir planla 10 kron (1 tl) gibi bir para için Veru'yu darp ettiler... Ah ben orada olacaktım... Kızcağızın eli ayağı titriyordu, konuşmakla konuşmamak arası, ağlamakla gülmek arası, her şeyden daha bir tedirgin, ''ben sadece oturuyordum'' diyordu... Bu saatten sonra ''ne olursa olsun'' bana çingene ''gelmesin arkadaş'' !!!
Bir diğer -çingene- de bizim HİKMET kod adlı Latin Amerikalı oda arkadaşı... Ona çingene demek; çingenelere ayıp bile olur, o derece... Çok uzatmayacağım; adam herkesin dedikodusunu yapan, kendi pisliğini başkalarına bok atarak örtmeye çalışan, ödlek ama bir o kadar pabuç kadar dil sahibi, kendini patron ve halen daha -bir ara başkent sandığımız- o salak güney şehrinde sanan, o kadar ki; kendini best of ilan eden ve avrupalı kızların ondan nasıl ve neden etkilendikleri konusunda devamlı çeşitli senaryolar üreten, 1.55 lik kız arkadaşını aldatamadığı için bu kadar gergin olduğunu düşündüğüm ''unsexcessful'' bir arkadaş... En son duyumlara göre ''biz onu anlamıyor muşuz ama o bir şeyler yapacakmışşşşş''' La biz Anadolu çocuğuyuz; biri höt diyince 3,5 atan o taşaklarını keser ağzına veririz adamın !!! Göt oğlanı !!! Chupa mi verga !!!
Neyse sakinleşeyim biraz... Haa bizimkilere kart atmıştım geçen cumartesi Budapeşte'den; dün ulaşmış !!! Hafta sonu ile birlikte 6 gün yapıyor aga !!! La ben de kendimi postaya veriyim bari; hem hızlı hem ucuz...  Haftaya pazar da ben gidiyorum gerçi... Bu vize işini bir çözemedik burada... Polisin gerizekalılığı.. Önce bize posta ile evrakların fotokopilerini yollayın, biz sizi ararız sonra dediler. Sonra bir gittik; vizemizin aslında ''Turistik vize'' olduğunu, Çek dışına çıkamayacağımızı, uzatma işleminin buradan yapılamayacağını vs. zırvaladılar... Nitekim 5 dk içinde bunların hepsinin yanlış olduğunu, o memur da öğrendi ! Hadi hepsini geçtim; arkadaş D diye yazmış adam oraya, TİLL: 13.02.2011 demiş, 6 aylık - 9 aylık turist vizesimi olur lan !!! :))) Vizemi uzatmak için 14 güne ihtiyaç varmış (o da ne kadar doğru bilmiyorum ama) o kadar günüm olmadığı için Türkiye'ye dönmek zorundayım :(( Hayır zaten dönecektim, biletim vardı ama bu şekilde tedirgin dönmek pek hoş olmadı.
Yarın şu Olomouc'u bir görelim de rahatlayalım. Cidden bir tatile ihtiyacım var...
p.s. Bu arada Black Light dünyasının en büyük isimlerinden Jiri Srnec ile tanışma fırsatı buldum. Tanıştığımız zaman aktaracağım.
Memleketten haberler; Defne Joe Foster ölmüş,  Hıncal Uluç onunla ilgili saçma sapan bir yazı yazmış, bütün medya işi gücü bırakmış magazin departmanına yönelmiş, Orta Doğu karışık ama bizimkiler sanırım hiç feyz almıyor, zira benzin 4 tl olmuş...
Devamı gelecek... Haydi Ahoj !!!

13 Ocak 2011 Perşembe

12.01.2011 - 23.30 gibi bir şeydi (75-107. günler) şaka gibi lan; 1 ay geçmiş :)) ŞAKA GİBİYİZ !!!

Veeeeeeee; ha bugün ha yarın derken 1 ay geçmiş. Günlük olmaktan çıktı artık bu iş :)) Ancak şöyle bir gerçek var ki; zaman gerçekten -hızlı- geçiyor. Geçiyor, geçiyor...
Ne yazayım, nerden başlayıp nereye getireyim şimdi... Bu geçen 1 ayın raporunu çıkartmak yerine dertleşsek sanırım daha iyi...
*Yazılara artık başlık koymaya karar verdim (bkz. başlık yukarıda) :))
Malum çalıştığımız bir oyun var; Villa Tugendhat mıdır ne s.k.m !!! Arkadaş; bildiğin kilitlendik ! 1 ay yattık, 2 gün önce provalar başladı. Sürprizlerle doluyuz amk; oyunlaştırılması gereken romanın oyunlaştırılmış (!) sadece 3 sahnesi var elimizde, zira oyunlaştırması gereken dramaturjistimiz yoğun duygusal problemler yaşıyor anladığım kadarıyla. Neredeyse bitmek üzere olduğunu (en son alınan duyumlara göre) oyunun tek bir sahnesini dahi göndermediği gibi yazması gereken (artık final mi bilemiyorum) bir türlü yazamıyormuş. Hani o yazsa bizim daha ayrı dertlerimiz var zaten :)) Bir arkadaşımız Türkiye'ye gitti 1 ay önce ve yine 1 aydır vizesini uzatmayı bekliyor. O vize bekliyor, biz onu :)) Konsolosluğu dahi arattık ama nafile; hatta daha da kötüsü yasal sürecin 90 gün olduğundan bahsetmişler :)) Şaka gibi :))
Ha, 2 gün sonra Viyana'da olacağım. Oyun var ama o da ayrı bir muallak :// Arkadaşlar Viyana'ya gelmek istedi birlikte; ben patrona sordum ama tepki aldım, hiç beklemiyordum itiraf edeyim :// Arkadaşlar halen daha gelmekte kararlı, e gelmeyin mi diyeceğim??? Gerçi işler bundan daha karışık ama şimdi anlatmayayım, gidip göreceğiz artık....
Yurtdışı mevzusuna girmişken; yılbaşında Budapeşte'de olalım dedik; ancak vizemizin problem yaratacağını zira 3 aylık süremizi devirdiğimiz için schengenimizin bittiği sanısına kapıldık. Bu sanıya kapılmaktaki kaynağımızın Ankara'daki Büyükelçiliği olduğunu ve burada bilgi alabileceğiniz en yetkili kişinin ''güvenlik görevlisi'' olduğunu belirtmem herhalde prosedürün işleyişi ve ülkemizde devlet-vatandaş yahut (bir kısım) memur-vatandaş ilişkisini ortaya koyar !!! E her yer de tatil burada arkadaş; bizde bazen olduğu gibi kurbanla bilmem neyi birleştirmişçesine ortaya neredeyse 2 haftadan büyük bir tatil peydah oldu. Hasılı ara ki yetkili bulasın...
Arkadaş gelmişti Budapeşte den; başına gelen pişmiş tavuğun başına gelmemiştir. Anlatayım; çocuk Budapeşte'den biniyor otobüse ve otobüs Bratislava da mola veriyor. Bu sıra mola yerinde çikolata ve bilimum şekerlemelerle ilgilenen arkadaşı mola yerinde unutan otobüs sırra kadem basıyor. Yetmediği gibi arkadaşın çantası ve biletini de -belki istemeden- gasp etmiş oluyor. Yetkili arıyorsun, bilet soruyor amk :)) Neyse ki arkadaş, otostop dediğimiz biraz da şans isteyen yöntemle Brno'ya ulaşıyor. Günlerce süren araştırmadan sonra -zira herkes birbirine yönlendiriyor- (buradaki yönlendirme 3 ülke arasında dönüyor, yanlış anlaşılmasın) çantanın Bulgaristan'da olduğuna karar veriliyor. Uluslararası çalışan bu firmanın Bulgaristan ayağını aradığımızda ise ''Do you speak english'' sorusuna ''Little'' cevabını alıyoruz. Derdimizi ''little'' ingilizce sahibi hanıma ve daha sonra ''a little bit more'' ingilizce sahibi başka bir bayana anlattığımızda dumurlara gark olup neredeyse çantadan da vazgeçiyoruz. bkz. diyalog;
- Ee 2 gün önce çantamız sizin otobüsünüzde kaldı
- 2'sinde araç dolu, 4'ünde boş :))
Bu şekilde çanta Bulgaristan'a ihale oluyor ama hala çantadan bir haber yok :))
Gerçi onca tatil (!) ve gerginliğin üstüne Christmas ve New Year çok iyiydi. Bir de Prag'a gittim, gerçi az daha dönemiyordum ama olsun :)) Otobüsler full du lan :))
Dedim ya oyun kilitlendi diye, hah şimdi olay şöyle; elimizdeki 3 sahneye ilave birkaç doğaçlama ve adam başı 1 dans ekledik (ama bu adam başı ifadesi Türkiye'de -mahsur kalan- arkadaşı içermiyor) şu halde oyuna benzemedi yine de ama acık daha benzesin diye üst yazı ekleyelim dedik. O üst yazılara konusunda da biz birşeyler yazacakmışız. Yani dramaturgun yapamadığı işi biz yapıyoruz, sanırım yapmazsak ta sıçacağız. Oyunun dönem sonuna yani 1 ay içinde yetişmesi lazım, sanırım rektör dahil herkes yapacağımız -pırezenteyşını- merak ediyor. :))
*benim aslında bunları yazmak yerine şu anda o üst yazı mevzusuna duhul olmam gerekiyordu ama... :))
Geçen gün de istemişti Tanja ama ben gene iki cümleyi bir araya getirememiştim. Bugün kıvırmak babında; işte  paragraflar yazmak istiyorum, oyunu seyirci için daha anlaşılır hale getirmeliyiz, pasaj aralarında hikayeden birşeyleri anlatabiliriz vs gibi laflar ettim... Etmez olaydım; ne dediysem ''çok doğru'' ''öyle olmalı'' vs. gibi cevaplar aldım. That means; yarına bir şeyler yazmam gerekiyor. Umarım yarın gelmez lan !!!
Şimdi arkadaşlar da Cubana Bar'a gidelim diyorlar ama hiç niyetim yok bilemiyorum ://
Bu arada cuma İngilizce, çarşamba da Çekce sınavım var. Hadi İngilizce tamam da, Çekce'yi ne yapacağız lan!!!
Para hesabı yapmaz oldum artık, yapmasam da iyi sanırım. Ne zaman hesap yapsam, eski hesaba göre daha bir içeri girdiğimi görmem moralimi bozmaktan başka bir işe yaramıyor  :)) Sadece şu son 1 ay bir şeyleri minimuma indirmeli ve dönüş biletimi (ayrıca birde Türkiye'ye dönüş bileti lazım, Allah kerim artık) almalıyım. Giderek uzaklaşan bir hayal ama ne yapalım; ''umut fakirin ekmeği'' :))
Memleketten son haberler; ''Kıvırcık Ali ölmüş'', ''Alkole ağır -saçma- yasak gelmiş'', ''Yeni çıkan bir diziye daha yayınlanmadan -saçma- tepkiler yağmış'' ''Millet padişahların s.kinin derdine düşmüş'' ''Tayyip daha 1-2 sene önce diktirdiği barış heykeline bugün -kaldırın şu ucubeyi- demiş'' ''Bilkent öğrenci başkanı köşke jaguarıyla gitmiş ama uzağa parketmiş''
Memleketi özlemekle özlememek arasındayım :// İyi seyirler !!!
*Belki devam ederim, şimdi moralim bozuldu la (hoş bir şey de gelmiyor aklıma)

11 Aralık 2010 Cumartesi

11.12.2010 - 13.15 (65. - 75. günler)

Şu geçen 10 gün içerisinde bir karar verdim; ''2. dönem burada kalıyorum!!!'' İyi mi, kötü mü yaptım bilmiyorum ama artık yaptım. Dün itibariyle anlaşmam yenilendi... Nedenleri saymakla biter belki ama, saymak istemiyorum.
Ama anladım ki; alıştım buraya ve insanın alışkanlıklarını değiştirmesi kimi zaman zor oluyor. Bu memlekete dönmekte olsa, bazen...
Bu alışkanlıkların değişmesi ve yeni düzene uyum sağlanmasınının benim için en somut örneği; hergün yazdığım ve yazacağımı söylediğim bu blogu son 1 aydır aralıklarla yazmam...
En son Marry Poppins'in üzerine 2 oyun daha izledik. İlki ''LAKOMEC'' yani CİMRİ :)) Bir oyunun içine bu kadar edilirdi :)) Modern bir reji uygulanmaya çalışılmış; tam emin olamadım ama üslup bana grotesk gibi geldi. olabilirdi belki ama reji çok saçma sapandı. O kadar ki; dekor tam isabet, kıyafetler eh işte, ses-ışık da idare edebilir ama reji herşeyi altüst etmiş... Şunu anladım ki; Cimri gibi klasik bir komedi oyununu dahi bambaşka bir şekilde yorumlayabilirsiniz ama abartmayın :))
Diğer oyunu da geçen gün izledik; ''AT THE HİTLER'S HOME''  (işte bu oyun !!!) :))
Böyle bir oyunculuk yok !!! Bu Hitler'i oynayan adam artık idolüm; oyun komediydi lan :)) Cidden komediydi ve ne zaman Hitler sahneye geliyor, biz -ne dediğini anlamasakta- gülmekten dağılıyoruz. :)) Çok iyi bir oyunculuk, çok iyi bir enerji... Adamkan ter içinde kaldı, belki 5 kez sahneye çağrıldı, tekrar alkışlanmak için ama değil 5; 25 kez de gelse alkışlardım... Öyle bir performanstı adamınki... 3 farklı Adolf izledik: 1. si genç Adolf, 2. si savaş yıllarındaki Hitler, 3. yaşlanmış ve bir latin Amerika ülkesine firar etmiş yaşlı Adolf :)) Bu karakterler o kadar temizdi ve geçişler o kadar hızlıydı ki; aklım hala almıyor... Hitler dışındaki bütün oyuncular sıkıcı geldi, çünkü kimse onun performansını, enerjisini yakalayamıyordu. Hayatımda birkaç kez komedi oynadım belki ama cidden imrendim bu adama... Bilmiyorum onun gibi olabilir miyim??? Finalde ettiği dans bitirdi beni :)) Şarkıyı birçoğunuz bilirsiniz; ''Sergio Mendes - Magalenha'' bu şarkıda ne gibi break dans hareketleri yapılabilirse, o adam Hitler haliyle bunları yaptı, bütün salon çığlık çığlığa tabi :)) Oyundan bir video birşey bulabilirsem, ekleyeceğim. Diyordum ki, buldum lan !!! :)) Hem de neyi buldum;
Te te te te !!! :)) Bizim izlediğimiz çok daha eğlenceliydi, sambacı kızlar yoktu ama Hitler tek başına döktürüyor ve kızların çıktığı o yoldan tek başına çıkıyordu. Çıkarkende dansına bir kaç figür (yokmu bu Mısır piramitlerindeki figürler) daha ekliyordu... :)) Tabi oyun 3 yıldır oynanıyor ve adam 3 yıldır aynı şekilde dans ediyor, illa ki daha estetik bir hal alacak; e siz düşünün artık bizim duyduğumuz hazzı :))
''Bizim oyunda tüm hızıyla ilerliyor'' demek isterdim ama hala elimizdeki 3 sahnenin üzerinde dönüp duruyoruz, o yetmiyor hala birtakım doğaçlamalarla uğraşıyoruz. Yeni sahneler gelecekte , biz ne ara bu oyunu çıkartacağız çok merak ediyorum. Zira vize için illa ki Türkiye'ye dönmem gerekiyor ve bu durumda da bir problem var. Şöyle ki; benim biletim 13 Şubat'a alınmış durumda ama Tanja oyunun Ocak sonuna biteceğini ve 14 Şubat'ta tekrar 2. döneme başlanacağını söylüyor. Akademik takvim de dediği doğru ama millet tatildeyken bizim çalışacak olmamız çok saçma :// Oyun umarım erken biter ve ben Türkiye'ye gidebilirim. Gerçi bir diğer ve asıl problem ''bilet''... Benim biletim 13 Şubat'a ve vizem de 13 Şubat'ta bitiyor; 13 Şubat'tan önce gitmem gerekiyor her halükarda ve biletimin promosyon bileti olduğunu düşünüyorum, hayal meyal hatırlıyorum. Değiştiremezsem sıçtım :// We will see !!! :))
Günler akıp gidiyor, heryer soğuk, ben hala Brno'dan çıkamadım, harcamaya ne kadar dikkat etsem o kadar gözüme batıyor, toplu yaşamanın sıkıntılarını pek sık yaşar olduk, herşey monotonlaşıyormuş gibi geliyor vs. vs....
Para mevzusu demişken; geçen para çekeceğim demiştim ya, 3 gün çekemedim arkadaş!!! Hangi bankaya, hangi atm'ye gittiysem; ''seçtiğiniz hesap bu işleme onay vermiyor'' yada ''hesabınızla bağlantı kurulamıyor'' gibi cevaplar aldım. Öyle bir günde de para lazım oldu ki, anlatamam... 3 gün bankaya yazı yazdım; 3 gün bir cevap yada çözüm bekledim ama yok, bir sonuç çıkmadı. Nihayetinde birkaç arkadaş yardıma koştular. Biri bankaya gitti, diğeri de telefon bankacılığıyla mevzuyu çözmeye çalıştı ve çözdüde... Meğer ''hesabım geçici olarak bloke olmuş'' neden bilmiyorum, onlar da bilmiyor işin salak tarafı !!!
Herşey oldu bitti, ben paramı çektim, bir kısım harcama daha yaptım ve bunun üstüne bankadan bir mail: ''Yapılan inceleme üzerine .... tarihinde başarılı bir şekilde para çektiğiniz anlaşılmıştır'' (!) Bir ''lahavle'' çekip, derse gittim, geldim başka bir mail; ''Probleminizi çözmek için lütfen telefon bankacılığını kullanınız'' !!! Artık dayanamadım ve okkalı bir cevap verdim;

''Öncelikle atlattığım problemi kısaca özetleyeceğim; sonra şikayetime geçeceğim.
Şu an Çek Cumhuriyeti - Brno kentindeyim. Daha önce hesabımdaki paramı çektiğim bankadan; 3 gün ardarda denememe rağmen paramı çekemedim ve bu problemi size 3 gün gönderdiğim 3 ayrı mesajla bildirmeye çalıştım. Herhangi bir şekilde telefon bankacılığına da ulaşamayacağımı da bildimiş olmama rağmen sizden -zamanında- herhangi bir cevap alamadım.
Akabinde imkanlarımı zorlayıp -biraz da şansla- telefon bankacılığından ''kartımın bloke olduğunu'' öğrendim.
Aynı zamanda Türkiye'de ki birkaç yakınım da aynı bilgiye -zor da olsa- ulaşabilmiş.
Şimdi bana 2 ayrı mail attınız;
Biri .......'da paramı başarılı olarak çektiğimden, diğeri ise (sonra gelen) telefon bankacılığıyla bu sıkıntıyı çözebileceğimden bahsediyor.
1. Afedersiniz ama ben ne olduğunu anlamadığım (ve sizinde bilmediğinizi çalışanınızdan öğrendiğim) bir nedenden ötürü bloke olan kartım için sizin keyfinizi mi beklemek zorundayım???
2. Sizin kendi içinizde bir iletişim yada koordinasyon ağınız yok mu? Zira ben bu problemi hallettikten ve paramı çektiğimi de gördüğünüzden sonra bana tekrar iki ayrı mail atıyor ve üstelik ''telefon bankacılığıyla sorunu çözebileceğimden'' bahsediyorsunuz.
3. Telefon bankacılığı 7/24 çalışıyor da; niçin mailler kontrol edilmiyor???
4. Diyelim ki ediliyor; ''şikayet'' başlıklı mesajlar mı ağırdan alınıyor ki, benim mesajlarım neredeyse 5 gün sonra cevaplanıyor???
........ müşterisi olarak bu sorularıma cevap bekliyorum. Teşekkür ederim, iyi çalışmalar... ''

Bu mailin üzerine 2 gün geçmemişken, bir mail aldım; ''Gösterdiğim ilgiye teşekkür ediyorlarmış, inceleme devam ediyormuş, bana en kısa sürede haber vereceklermiş'' e haydi bakalım göreceğiz :)) Asıl siz o b.ku bir kez daha yiyin de ben size ne biçim ilgi gösteriyorum (!) Bin türlü senaryo yazdım lan, parayı çekene kadar :))
Bu aralar pek parti vs. havalarında değilim. Genelde ''Libertin'' (bkz. Çekce --> ''Çapkın'') adlı kafemize gidip, puro ve latte macchiato keyfi yaşıyorum. Ama kafede hakikaten bir ''keramet'' var; yanımda kim olursa olsun, ne zaman gidersem gideyim, karşı masamda oturan ve genelde ''seksi'' olarak adledebileceğimiz bir hatun tarafından -kesiliyorum- arkadaş :))
Aralıklarla kar yağıyor; geçen hafta çok soğuktu ama bu hafta o kadar değil. Pek fazla yalnız dışarıya çıkmıyorum. Ama sanırım eğlenceli olurdu... :)) Bu aralar nedendir bilmem -belkide bilirim ama bilmem istemem- bir arabesk hissediyor, yaşıyorum. Birşeyler yazabilsem, yazacak zamanı; aslında enerjiyi bulsam belki de rahatlayacağım ama genelde öldürülmeye müsait vakitlerde film izliyorum... Ruh halime uygun birşey bulmak ve genellikle düşükse beni ayağa kaldıracak filmleri tercih etmek istiyorum. Geçen ''Vampir Filmi''dir, iyidir, biraz aksiyon, biraz fantastik iyi gelir dedim ve ''30 Günlük Gece''yi izledim. La bildiğin ağzıma sıçıldı. Arkadaş o karizmatik bulduğum, hatta ''varsalar 40'ımdan sonra falan benide alsalar'' dediğim vampirlerden öyle soğudum :// Eskiden hiç değilse ingilizce konuşuyorlar ve şekilli bir diş ve yüz yapısına sahip oluyorlardı. Şimdi salak bir dil -bir hayvanın dili diye hayal edilebilecek- konuşuyorlar ve kanlı, beyaz ötesi bir yüze ve elipstik, çarpık diyebileceğimiz bir diş yapısına sahiptiler. Öögghhhh !!! Finalde bu kadar mı trajik olur !!! Lanet ettim bütün dünyaya uleeeeen !!!! :))
Aslında bu sıkıntının kaynağını biliyorum ben; ''Behzat Ç.'' nin gene gününü değiştirdiler !!! -O yüzden film beğenemiyorum belkide, zira Snatch'ı da beğenmemiştim (gerçi onu İspanyolca dublaj ve Türkçe altyazılı izlemiştim ve bu hayli sinirlerimi bozmuştu ama olsun)- Neyse bir de bunu ''bizlerden gelen istek üzerine'' yaptıklarını iddia ediyorlar. Çok sıkı bir ''Behzat Ç.'' takipçisi olan ben, kimseden günü değiştirmeleri talebinde bulunmadım. Hemde hiç!!! Ne gün olursa olsun izliyoruz da arkadaş, bu gün değişikliklerinde bizi kafadan 1 hafta sallıyorlar !!! Anlamıyoruz sanmasınlar !!! Bu kez de 2 haftaya yaklaşıyoruz, Pazar günü yayınlacakmış :// Bu da demektir ki; ben bunu Pazartesi izleyebileceğim en erken ve böylelikle 14 günlük bir ara vermiş olacağım. La gerginim laaa !!! :))
Ara not: Babazula'nın tüm albümlerini indirdim, amman sabahlar olmasın !!!
Filmle devam edelim; bu akşam ya da yarın sinemaya, Harry Potter'a gidebilirim. Çekce altyazılı, ingilizce dublaj :))
Önümüzdeki hafta dersler bitecek ama bizim iş bitmeyecek. Provalar devam edecek ve üstelik bu sanırım bütün gün sürebilecek. Zira geçen Tanja karısı, bizi alıp bir Tekstil okuluna götürdü. Atölye denebilecek bir alanda bir süre ayakta bekledik ve döndük. Meğerse o alan prova alanımız olacakmış (sanırım oyunda orada çıkabilir ama çok salak görünüyor, önyargılı olmak istemiyorum ama) Akşam 6'ya kadar okul olduğu için öğrencilerin oraya girip çıkabileceklerini, bu nedenle de 6'dan sonra çalışabileceğimizi söyledi. Gündüzde okulda olacağımızı varsayarsak tüm gün neredeyse... :// Tabi bu benim varsayımım...Umarım şu oyun çok uğraştırmadan, Tanja ile yüz göz oldurmadan, bir an önce çıkar ve biterde bende erken erken Türkiye'ye dönerim. (tabi bilet mevzusu hala meçhul ama çözülür diye düşünüyorum bir şekilde) Özledimde lan Türkiye'yi, İstanbul'u, boğazı, simit ve demleme çayı, martı ve vapur seslerini, banliyöde kapı açık gitmeyi, pazarlarda satıcıların bağırışmalarını, kalabalıktaki hiçlik duygusunu bile :)) özledim işte lan... Bak az kalsın şiir yazdırıyordu da bana :)) Bakalım bir ara yazmak istersem girişim ve bir kısım gelişmem hazır ;))
Çeşitli aralarla ve bölük börçük yazmalarla saati 17.35 ettim şu an :)) Eh yetiversin artık, belki yemek yaparım, belki başka birşey ama yemek yapsam iyi olacak. En azından ne yapacağıma karar vermem lazım ve bunun içinde zaman... :)) Dün fevkalade bir alışveriş yaptım, önceki günde yapmıştım zaten 2 günde 1000 küsür kron'un hakkından geldim. (1000 kron = aşağı yukarı 80 Tl) :))
Bugünlükte burada biter; akşam Harry Potter'a gidecem, izlemeyenler için sonra anlatırım :))
Naskledano, Ahoj !!! 

30 Kasım 2010 Salı

29.11.2010 - 22.15 (57, 58, 59, 60, 61, 62, 63 ve 64. günler )

Bu 3. haftadan sonra anlıyorum ki; zaman cidden akmaya başladı. Baksana gene 8 günü devirdim ve bu böyle gidiyor. Lan şaka maka 2 ay olmuş heee... !!!
Bu hafta buralarda çadırlar, açık hava dükkanlar, sahneler vs. kuruldu. Her gece konserler var çeşitli yerlerde... Eee Cristmas geliyor ve sanırım o zamana kadar da devam edecek bu iş :)) (Punch içtim lan; konyak, rum, sıcak çikolata, krema... muhteşem karışım, hele soğukta ufff) :))
Bu hafta iki operaya gittim ki; anlatamam... Adamlar neler yapıyo aga !!! İlki Robert Wilson'un du, fakat onun tamamını izleyemedim maalesef ama üzgün müyüm??? Hayır :)) İlk perde 1 saat sürdü, bir hareket yok, ayrıca ''Robert Wilson lan'' dedik gittik ve Çekce çıktı... İngilizce üst yazılı ama uyurken okumak pek mümkün olmadı :))
Ama bir MARRY POPPİNS vardı ki........ Onu tarif etmek mümkün değil; gelin izleyin derim, daha da birşey demem. Filmindekinden daha fazla görsel efekt vardı lan :)) Kadını seyircilerin tepesinden uçurdular bir sahnede, varın gerisini siz hesap edin. :)) Bu kadar kısa özetlenemez kesinlikle ama gelin izleyin !!! Tamam Çekce idi belki ama önce bir filmi izlemek yada sinopsisi bir yerden okumak kafi gelecektir. Böyle bir seyir keyfi yok !!! O kostümler, o ışık efektleri, o reji, o danslar, o şarkılar, vs. vs. 4/4 lük birşey varsa o da bu gösterimdi !!! Bir daha diyorum; kesinlikle izlenmeli, hemde burada !!!
Budapeşte'ye gideyim diyorum bu hafta ama eldeki para iyice suyu çekti. Yeniden para çekmem lazım... :// La tasarruf dedikçe bokunu çıkardım sanırım ve bunu farkettiğim an da iyice koyverip tam anlamıyla ''paranın yanına koydum'' :))
Haaaa lan az daha unutuyordum; bir de geziye gittik. Moravian Karst !!! Dağın dibine dibine girdik la :)) Mağaralar vs. ama bi ara tekne turuna çıktık içerde :// höh dedim artık :)) ve üstelik bu tur yaklaşık 20 dk kadar sürdü sanırım ve bir yerden başka bir yere gittik :)) Düşün yani o mağaraları; la dedim bi ara ''Ula buralar böyle köstebek oyuğu, sıçan yuvası gibi de bu dağ tepemize göçmesin la'' Bi klostrofobi'dir tuttu bende ama dedim sonra ''la çökeceksede çökecek amk, kaçabilecen mi sanki; otur aşşaa'' Ve keyfini çıkardık arkadaş :)) Bizim Tanja'k ''soğuk olacakmış, benim hasta olmaya niyetim yok'' vs. dedi ama wala soğuk falan da değildi o kadar. La tamam, kar yağdı ama her yerde yağıyo amk :)) Bütün Balkanlarda yağan bi bok bu :))) Hasta falan da olmakdı ve çok da eğlendik; therefore mission completed :))
Yaa gezi boyunca bizim Barry'nin fotoğraf makinesini kullandım ama benim kesin ondan almam lazım !!! Herifte 3 tane makine var :)) Dedim '23 makinen var ohhhh'' ama dedi ki; ''daha fazlası Honk kong'da'' :// tabi ben şok :))) Çok keyifliydi yawww!!! Dönerken de arabada ''Popeye'' izledik; hani vardı ya, ''Poppeye is the sailor maaaaaaaan!!!'' :)) Çıkartamayanlar için diyim; ''Temel Reis laaaa''
Pek eğlendik bu hafta; bir de bir partiye gittik üstüne... Arkadaş burada popüler oldum ben anlaşılan... Ula nasıl bir sexsepalite barındırıyorsam bünyede; ne arada bir mekana gitsem, hatun milletinden derin kesikler yer oldum, anlamadım ama insan bir süre sonra rahatsız oluyor canım :))) Hayır; harekete geçmeleri de ''erkek''ler kadar zor olmadığı için, durum benim için zorlaşıyor kimi zaman :)) Neyse ama bir dinginlik var üzerimde bu sıralar; ''eline beline diline sahip ol oğul'' iç sesiyle huşu içinde yaşıyorum :)) Eğlencenin dibine de vuruyorum ama o ayrı !!! :)
Giderek ''Kübalılaşmaya'' başladım sanırım. Zira puro içer oldum iyiden iyiye :)) Kimi zaman Tony Montana, kimi zaman Che, kimi zaman da The A Team ''Captain Hannibal'' gibi takılıyorum. :)) Let's hope for the best !!
Bu arada ikinci kısa film teklifimi almış bulunuyorum ve yarın çekim var arkadaş!!! Bu çekim olayı Tanja'dan çıktı bu kez. Birileri gelmiş başka üniversiteden ve bişeyler çekeceklermiş. International öğrencilerle (yani bizle) çalışmak istemişler.Tanja'da pek ilgilendi bu mevzuyla :)) Bakalım yarın ola hayrola; ama Carlosi efendi gelmeyecekmiş, zira onu seçmişlerdi bir rol için ama herif son anda yan çizdi. Bana da diyor ki; ''Sen yarın gidersen söyle benim gelemeyeceğimi, bir arkadaşıma yardım etmem lazım. Ben mail attım ama ulaşamıyorum'' La bi kere söz vermişsin adamlara; 1 gün kala ulaşsan ne olur, ulaşmasan ne olur !!! Bir de ''hiç profesyonelce değil'' demiyor mu :)) Tövbe tövbe diyorum ben, siz anlayın artık... La umarım benim olay da iptal olmaz, bu herifin yüzünden...
Bu arada demin bir arkadaşa bir sapık musallat olmuştu face'den; artık nasıl tehdit ettiysem kendisini (ingilizce yaptım bunu) ''tamam, pardon'' falan demiş :)) Geri vites yapmış yani, şşş ;))
Bugün dedik bi Japon Tiyatrosu'na gidek la; amma bilet kalmamış ve zaten 150 kronmuş, e iyi de olmuş :)) Geri döndük; bir Barça-Real maçına mı gidek, napak dedik. Önce mekan bulamadık, (insanların burada futbolla arası yok bu anlaşılıyor) sonra daha önce gittiğimiz mekana gidek dedim. Casino vardı ya, la bi gittik full !!! Ben takıldım bara, ama barda bardak kalmamış ve bira servisi ''bardağın varsa'' şeklinde :)) İkinci yarı fırlardım çıktım. 2 tane takmıştı Barça ilk 10 dk'da, maç 5-0 bitmiş :)))
Böyleyken böyle işte; yaw yarın sabahtan akrobasi var, hadi o sorun değilde ya Performing nasıl olacak ?? Bu hafta Radka yok bari; gerçi zararı yoktu ama olsun, gelir yurtta güzel yemek yer, dinlenirim. Oooh :)) Akşamına millet partiye gidecek, ben çekime. Ama sanırım uzun sürmez ve bende kaçarım partiye :)) Gerçi partilik halim yok artık (money, money, money.... must be funny... in the rich man's world) :)) ''tey tey tey'' diyorum ve bu son 20 günlük harcamamı hesap etmeyi hiç ama hiç istemiyorum. Sanırım yarın bir ara para çekeceğim. Let's hope for the best !!!
Neyse ben artık yavaştan kaçar, yatmak lazım. Sabah ızdırap var :))
Dobrou Nod !!! Cauuu !!!
(Bu arada 22.15 gibi başlamıştım ama şu an ''almost'' 02.00... arada başka şeylerle de uğraştım malum :)) öptüm :)) )

21 Kasım 2010 Pazar

21.11.2010 - 15.00 (49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56. günler )

Haftalık, evet haftalık :)) 1 hafta geçti gene, nasıl geçiyor anlamıyorum. Yani bu zaman madem bu kadar hızlı geçiyor, ben niye farkında değilim :// Sanki bir döner kavşakta sürekli dönüyor ve dönüyor gibiyim... Gizli okurlardan özür dilerim bu arada; evet dün gee itibariyle bu işin iyice farkına vardım :)) Takip edin, tıklayım bişey yapın hocam :)) Bende biliyim yani :)) Neyse çok ta mühim değil zaten...
''Cidden hatırlamıyorum bu kez'' diyordum tam ki; hatırladım !!! :)) (ya arkadaş ben bi ses kayıt cihazı alıp, ona mı kaydetsem??? kendimi alzeheimer gibi hissediyorum şunu yazarken) :))
Pazartesi kısa film çekimi devam etti; önce havaalanına gittik, sabahın köründe :)) Ama havaalanının bulana kadar yaklaşık 1 saat gezdik arabayla... Havaalanı andına bir levha olmadığı gibi, olan levhalar da sadece Çekce... Yani Çekce'sini bilmiyorsan gideceğin yerin, sıçtın... Gerçi Brno'ya arabayla gelipte, havaalanında ne işiniz olur, bir de orası var :))
Elimizde bi navigasyon cihazı, ben co-pliotluk yapıyorum ama alet yavaş; benim son marijuana olayı gibi şuuru geriden geliyor :)) Bir gittik havaalanına, inler cinler tek kale maç yapmaktalar... Aga havaalanı, yani nasıl diyim, Diyarbakır ya da Muş havaalanı buradan daha işlevsel ve kalabalıktı :)) Ha gerçi her bokun otomat makineleri olması güzel bişey ama otomatların kapalı olma ihtimali olsa eminim onlarda kapalı olurdu :)) Bu arada havaalanına giriyoruz çıkıyoruz, 5 yıldızlı otelde çekim yapıyoruz, hiç bir şeye para ödenmiyor, tam techizat :// Ben bu işi anlamadım arkadaş; yani burada insanlar mı çok anlayışlı, sanata önem veriyor yoksa bizim yapımcımızın taşşak konusunda doktorası mı var??? ://
Havaalanı çekiminde Türkçe konuştuk, Türkçe oynadık :)) Ardından tekrar şehre ggeldim, 1-2 saatim var yemek yiyip tekrar çekim için buluşacağız. 5 dakika kadar geç kalıyorum, accık sanatçı kaprisimizde olsun o kadar :)) Ama zaten henüz kızlar gelmemiş, onlar benden daha ''sanatçı'' çıktı :))
Atlıyoruz araca, genen avigasyon cihazı bende; bir ara gözüme km göstergesi ilişiyor... ohaa 50 km gideceğiz, sıçtık :// ya normalde uzun yol değil ama, 15 km'yi 1 saatte gittik ya hani :)) Navigasyon cihazına sektirerekten, ciddi bir co-pilot gibi duruma el koyuyorum ve nihayet doğru yola çıkabiliyoruz. Yol üzerinde artık varabileceğimi ümidini kesmişken, sağda ki bir tarlaya dalıyoruz. Niye böyle birşey yaptığımızı anlamıyorum önce ama sonra ''ışığın gideceğini, burasının çekim için uygun olduğunu'' söylüyorlar. Derhal başlıyoruz, sahne kısa ama birkaç kez çekiyoruz tabi. Nitekim hemen toplanıyor ve yolak koyuluyoruz. Ama gittiğimiz yol, geldiğimiz yol değil; nasıl oluyorsa şehrin kuzeyinden giriyoruz :)) ben bir süre uyuyprum araçta, uyandığımda şehirdeyiz artık. Gece bir çekimim daha varmış, kahve vs. bişi içelim mi diyorlar ama ben hem açım hemde bir dünya ödev var :// Yurda gidiyorum, raporu yazıyorum vs. Bir uyku bastırıyor, yatıyorum; kalktığımda yarım saatim var çekime :)) Saate bakarken, haliyle meesajı da farkediyorum; çekim iptal :)) ooooh canıma minnet...
Bu hafta ne akrobasiyi ne yogayı kaçırdım; ama akrobasi, jazz dance ve eskrim yoktu. Bomboş geçti gibi oldu hafta :)) Oyun çalışmalarımız devam ediyor; farklı şekillerde ezber ve karakterler üzerine çalışıyoruz. Tanja yokken baya huzurluyuz be :))
Bu hafta gene iki kez partideydik. İşin suyu çıkmaya başladı, ben kontrollü olayım dedikçe coşuyorum, haydi hayırlısı :))
Ha bir de; RED diye bir filme gittim :)) İngilizce film, Çekce altyazılı... Bizde böyle bir durum oluyor mu??? Sanmıyorum; hiç görmedim çünkü... Güzel fildi, eğlenceliydi... Bruce Wills, Morgan Freeman, John Malkovic ve Mary-Louise Parker diye bir kadın oyuncu... Bu kadını bilmiyordum ama çok iyiydi, kesin ama kesin izleyin :)) Kadın gerçekten iyiydi :))
Cuma oyuna gittik; 3 kız kardeşi oynadılar, sanırım bizim okul öğrencileriydi... Yani yargılamak istemiyorum, sonuçta dili anlamadık ama çok farklı yorumlanmış. Modernleştirilmeye, uyarlanmaya çalışılmış, sanırım bazı noktalarda başarılı da olunmuş ama ilk perde beni güzel uyuttu abicim. Ama 2. perde finale doğru, oyun canlanmaya başladı ve final güzeldi. Gerçi arkadaş; ''Bu oyunu Can Yücel mi uyarlamış Çekce'ye, nasıl olmuş bu?'' sorusuyla bizi yıktı, dağıttı :)) Bu kez ne yazacağız bakalım :))
Neyse; haa bir de bu Cuma günü kadar cenabet bir gün olamazdı sanırım; arkadaş boşum dedim, ingilizceye gitmedim uyudum, Tanja'nın geleceği tuttu, (ama eski nakıs Tanja yok henüz ortada, hadi bakalım) Jazz Dance'a gitmedim artık, biricik Villa Tugendhat'ımızla ilgili seminer var dediler. Arkadaş; bir güzel vakit geçirelim, gezelim, plan yapmıştım ama yalan oldu :// Yemen bile yiyemedim lan :)) Akşam da oyuna gidildi zaten, uzun lafın kısası Cuma'mızın içine edildi. :))
Bu hafta ardarda iki oda arkadaşının doğum günüydü; Evvela sevgili yavşaaam Jesus, sonra da Ryohei... Jesus'un partimsi olayında et yemeği ve değişik bir meksika yemeği pişti; olayın da hem Czech'in Republic Day'i, hem de bizim kurban bayramıyla çakışması hoş bir rastlantı oldu :)) Pek duygusala bağlandık bee, üçümüz bayramlaştık :)) Gerçi ben burada pek bir duygusallaştım, her b.ka ağlar oldum :))
Nihayet hafta sonu ama bir icraat yok, öylece yurttaydım. Bir dışarı çıktık kahve içelim, tatlı yiyelim diye; bir türlü mekan bulamadık. 1 saat kadar Brno sokaklarını altüst ettikten sonra bir mekan bulabildik. Birkaç saat takılıp yurda geldik, e acıktık, yemek yapayım dedim; hem misafirim de vardı yemek için... Ama yaktım kavurdum kendisini; baharat sevdiğini söylemişti ama :)) Ben sanırım biraz ayarı kaçırdım, yazık o da; bana ayıp olmasın diye ''yana yana'' hepsini yedi. ://
Bugün Pazar ve gün bitmek üzere, film indiyorum, hiç birşey yapasım yok, bir dünya ödev var, acıkıyorum ufaktan, pc'nin hafızasında yer kalmadığı uyarısı ikide bir çıkıyor ://  vs. vs. vs.
Scarface'i izledim bu hafta bir de; o gün bugündür puro içiyorum :)) Do you know who I am?_ I'm Tony Montana !!! :)) (bu arada bugün bir hareket olmayacak sanırım, o yüzden bunu da yazdım say) :))
Cauuuu !!! Ahoj!!!!

14 Kasım 2010 Pazar

14.11.2010 - 05.10 (41, 42, 43, 44, 45, 46, 47 ve 48. günler )

Vaaay 1 haftayı geçmişim bu kez; üzgünüm :(( Ama her seferinde ne yazacağımı bilemeden, kendimi başka işlere veriyor ve uyuyordum. Evet sanırım genelde uyuyorum. Geçen hafta sonu nasıl geçti hiç hatırlamıyorum; ama sanırım pek kayda değer birşey olmadı, ya da ben hatırlamıyorum. O yüzden üstünkörü, kabataslak anlatacağım.
Bu hafta Tanja kocaya gitti diye rahattık, keşke Tanja sadece mail atsa :)) Ama şu kitap baş belası gerçekten, okunmuyor arkadaş :// Carlos efendi gene sağolsun; harikulade zekasıyla ''4 günde 140 küsür sayfa'' okumayı bize ödev edindirdi. La 140 gün geçse de ben o 140 sayfayı zor okurum. ://
Akrobasi'den başlayayım o halde; gene türlü cambazlıkları başarıyla icra ettik :)) Dersten sonra koştura koştura ''şan odası''na gittim. Çünkü arkadaşımla birlikte ''zabili zabili'' yi söyleyecektik. Hatta bir gün önce de provasını yaptık. Barry ve Ryo ya teşekkür ediyorum bir kez daha bize yardım ettikleri için :)) İyi arkadaşlarımız var ya :))
Tanja yok ya nasılsa; acaip keyifli bir ''akrobasi'' ve ''şan'' dersinin ardından; prova yapmak üzere toplandık. Ama salonlar dolu... ''Neyse'' dedik, yarın bakarız. Bu arada ''modern dans'' ı gene atladım. Ama bu kez toplu atladık çünkü farklı bir yerde -bir tiyatro binasındaydı ders- ve biz orayı bulamadık. Aslında bize söylenen yere gittik ama -ingilizce bilen tek insan evladı olmadığı için- çalışacağımız yeri bulamadık. Çıktık bir kafeye gittik.
Ertesi gün de aynı şey, salon yok... :(( La biz nasıl çalışacağız, bu karı gelip ''ne yaptınız'' diyecek elbet. Gittk bir kafeye oturduk artık, başladık ilk sahneye. Oyun aslında çok saçma geliyordu başlarda bana ama bazen keyif aldığım söylenebilir. Hatta çok zaman ::)) Zaten keyif almasam ne olacak, varya meşhur bir söz; (!) artık keyif almaya bakacağız.Bu arada bu ''Çekce'' giderek kastırmaya başladı ayrıca; onu ne yapacağım, hiç bilmiyorum.
Akşam dedik bir partiye mi gitsek, ne yapsak??? Ve gittik bizim mekana; ''Two faces''. Valla iyi ki de gitmişiz, ben hiç bu kadar hareketli görmemiştim orayı. Bir parti varmış, herkese bileklik dağıtıyorlar türlü renklerde. Ve renklerin anlamları var; açık mavi (sadece konuşmak istiyorum), yeşil (arkadaşlık), kırmızı ( e o da malum) :)) Ben ''yeşil'' istedim ama bu bileklikleri dağıtan kız ısrarla ''kırmızı'' verdi bana :/ :)) Arkadaşta yeşil aldı, oturduk bir kenara. Bakıyorum etrafa; erkekler (yeşil-kırmızı), kızlar (mavi-yeşil) :)) Arada kırmızılı kızlar da yok değil ama.En son dayanamadım çıkardım bilekliği, o ne la öyle ''abazan'' gibi. Aslında ''gibi''si fazla, zira ''kırmızı''lı erkeklerin -neredeyse- tamamı ''apaçi style'' dans ediyorlardı. :))Çok eğleneliydi, sabah karşı çıktık mekandan. E ertesi gün ders var haliyle.
Tiffi hastaymış Perşembe günü, prova iptal :) İyi oldu, ben de öğleden sonraya kadar iptaldim zaten :)) 
Neyse; nihayet ''eskrim'' saati geldi çattı. Şimdi bu eskrimci ile geçen konuştuğumuzda, yani konuşmaya çalıştığımızda, kendisinin ingilizce bilmediğini anladık ya; gittim Petra'yı çağırdım. Bunlar henüz bazı temel hareketleri görüyorlarmış kılıçsız, sıkılırmışım, onları kılıçla bir daha gösterecekmiş ve bu nedenle Aralık başında gelsem daha iyi olurmuş. Oooh canıma minnet, iptal ettim Movement'ı da :)) Ama giderim gene Aralık'a kadar, eğlenceliydi çünkü :))
Bu arada burada bir ''şarap festivali'' gibi birşey vardı, meydanda, Namesti Svobodi'de. Ben gittiğim de, şaraplar için çok geçti ama gayet güzel müzik yapıyorlardı :)) Aslında niyetim oraya gitmekte değildi ama bant arıyordum, bildiğiniz izola bant canım :)) Muammaya dönüştü, koca meydan da bir kırtasiye misali birşey bulamadım. Ama sonra girdiğim bir dükkandaki iki teyze, derdimi anladılar ve bana; izola bantın nasıl söyleneceğini ve nerede bulabileceğimi söylediler. :)) Dönerken biraz festivale takıldım. Bir kaç fotoğraf çektim ve döndüm.
Bu ingilizcenin ödevini unutmuştum ve hay aksi yine unutuyordum. :)) (bir yerlere not alsam iyi olacak) Yalnız ben Cuma günü unutmuşum çalışacağımızı, hani Tanja yok ya kafada, o nedenle text falan hakgetire... :)) E vakit de yok git çıkartır, gittim artık Petra'nın odasına. Kadın ne dese iyi; ''Niye yurttan çıkarttırmıyor muşum?'' La biz bilmiyor muyuz? Var ki bir derdimiz, çıkartamadık. Amk altı üstü üç sayfa çıktı...
Neyse, prova da bütün sahneleri geçtik tek tek (yani elimizde bulunan üç sahneyi) Bu arada birşeyi gözlemledim, provalar sırasında sanırım herkes bir miktar gerilecek :// Şu anda nedenini açıklayamam belki ama öyle olacak !!! Oyun zaten ''Yalan Rüzgarı'' gibi; kim kiminle nerede, kimse bilmiyor. Türlü entrikalar dönüyor :)) Bu arada dedik haftaya program yapalım ki ne yapacağımızı bilelim. Bu Tiffi'nin fikriydi ve nihayet Carlos efendi de o engin fikirlerini ifşa etti; ''Salı'ya kadar -4 gün içinde- 140 sayfayı okuyalım'' Peki canım, la nasıl okuyacağız o kadar sayfa??? Bir de onlarda kitap var şimdi, onlarınki 200 küsür sayfa... :// ''Kafan mı iyi'' diye bir geçirdik içimizden; ''nasıl yapacağız?'' Beyim meğerse sözlük kullanmıyormuş, ''la hepsini anlıyor musun?'' Anlamıyormuş ama başka türlü de okunmazmış, en azından fikir sahibi olurmuşuz. İyi de arkadaş; biz bu texti okuyunca zaten asıl oynayacağımız şeye odaklanmak zorunda kalmayacak mıyız? Ve asıl oynayacağımız karakterlerin çözümlemesini de texten yapamaz mıyız? Tamam, muhakka kitabı okumak daha iyi olur ama -la 140 sayfa nasıl okunur 4 günde?- La ben normalde roman okumam, yani okuyamam, sıkılırım. Bu kez bir de ingilizce ve bundan oyun çıkacak !!! Nasıl olacak çok merak ediyorum, zira iki günüm gitti bile... :((
Ve nihayet hafta sonu :)) Bu benim oda arkadaşları; ''Jesus'' la ''Agus'', diğer kontrobasçı arkadaşlarıyla içmeye gitmişler. Önce Jesus geldi ama ayakta duramıyor. :)) Öylece sızdı kaldı, la oğlum yatağına yat, haklısın böyle uyuyup kalacağım diyo ve ''küt'', bir daha sızıyor. Sonra Agus ve arkadaşları geldi, Jesus'u dürttüler, o da en azından pozisyonunu değiştirdi, düzgünce yattı yatağa ama yatana kadar illallah :)) Bir ara sardırdı ispanyolca, sanki anlıyorum bende :)) Agus'ta fena; üstündekiler çıkarıp yerlere attı, o ayakkabılarla, çoraplarla alıp veremediği neydi bilmiyorum ama bir süre cebelleşti. :)) Sonra o da sızdı, tabi önce camı çerçeveyi açtı ama iki dakikaya sızınca kalkıp kapattım. Kıçımız donacak ulan :))
Ertesi gün ikisi de hiçbir şey hatırlamıyor, bana soruyorlar. :)) Nasıl bir kafadaydınız la? :)) Bu akşam da dedik bir parti yapalım; ben değil de aslında arkadaş pek istedi. Bana da bahane oldu ama gidene kadar elim ayağıma dolaştı. Çamaşır yıkamıştım, makinelerden biri bozuk olunca 3.5 saat sürdü. Yemek yiyim dedim çıkmadan, aceleden pilavın altını kısmayı unutmuşum ve o da yandı bitti kül oldu. Hasılı geçte kaldım ve açtım :)) Bizim yol üstünde, bir dönerci vardı. O açıkmış iyiki; tavuk döner, 50 kron. Yani 4 lira falan. 100 kron da mekana verdik. 50 kron da içerde baydık. Bu hafta bütçenin üstüne oturdum valla :)) Nasıl olacak, hiç bilmiyorum :((
Neyse; bu arada herkesi bir gönül meselesi almış, herkes herşeyi biliyor ama aynı zamanda herşey ''top secret''. :)) İlerleyen günlerde göreceğiz artık. :))
Sanırım yeni bir diziye başlayacağım, yani izlemeye. ''True Blood'', vampirli falan birşeymiş. Arkadaş önerdi. 3 sezon indirdim. Bir ara başlayacağım. Dizi demişken, bir de kısa film var. Cuma gece bir sahne çektik bir otelde. Pazartesi'de havaalanında çekeceğiz. Bitsin, anlatırım. Ben de tam bilmiyorum çünkü senaryoyu. Ama keyifli geçti bu hafta. :)) Moraller alt üsttü, iyi oldu.
Neyse bu haftalıkta bu kadar yetsin. ''Haftalık'' dedim ama aklım hep burada, yazmaya çalışacağım çok arayı açmadan. Hadi CAUUUUU !!!

6 Kasım 2010 Cumartesi

06.11.2010 - 03.00 (36, 37, 38, 39 ve 40. günler )

Vay arkadaş, kaç gün olmuş :// İşte bu kadar gündür, kendimde değilim. Neler olmuş bir hatırlayalım kabaca o halde;
Şimdi arkadaş, Pazartesi idi. Ben muhtemelen gene öğlene kadar uyuyup o günün biricik dersi Şan'da aldım soluğu... Marketa (şan hocası) çok güleryüzlü bi kadın ki; bütün bir gün yetecek enerjiyi bana yüklüyor. Valla şarkı söylemekten ziyade sadece o derste olmak bile keyif veriyor bana. :))
Daha başka Salı'yı ettik. Ama bu Salı'ya karşı nefret yada ona benzer birşey besliyorum. Zira tam anlamıyla sendrom durumunu almaya başladı bende. (bkz. Pazartesi Sendromu) Ama bu Salı Sendorumu :// Sabah ki mutlu mesut ''akrobasi''nin ardından Tanja ile karşılacak olmak fikri bile o günü çürütmeye yetiyor ki bu daha haftanın ilk ''Tanja saati'' Bu arada, alnımızın üzerinde amuda kalktık!? Nasıl yani diye sormayın, ben hala bu akrobasinin olayını anlayamadım. İptal olan ''jonklörlük'' dersimde de devamlı şaşırıyordum kendime zira...
Derken efendim; o günkü Researh Project için ''sanırım birşey yazamayacağım'' diyordum. Ama 2 sayfa sektirdim oyuna. Ve lakin; o gün ne olduysa Radka, ''şimdi Aytuğ'a soru soracağız'' dedi ve 1 saattir elinde -program gibi- tuttuğu raporumun diğer kopyalarını arkadaşlara dağıttı. Ama ben bu kez hazırlıksızdım. Kilitlendim kaldım; yani insanlar benimle aynı fikirde olmayınca ve ben bütün söylemek istediklerimi, savunularımı -yeterince- anlatamayınca, ders benim için bir çeşit ''işkence saatine'' dönüşüyor. Öyle ki, soğuk terler döküyorum derdimi anlatmaya çalışırken... Bir ara aklımdan geçmedi de değil; Radka'nın ''bugün biraz daha iyi misin, geçen hafta hastaydın'' diye sorusunun altında meğer bu ''quiz'' isteği yatarmış diye. Ama yok; öyle bile olsa en iyilerden biri o :))
Bu arada Tanja yaklaşık 10 günlüğüne memleketine gidecekmiş. (bunu söylemişmiydim emin değilim) Ama yüzünde bir tebessüm var bu aralar. Ama gider ayak yapacağını yaptı; 284 sayfalık bir romanı kitledi. Oyun oradan çıkacakmış; yahu arkadaş, niye insan gibi hazır bir oyun çalışmıyoruz biz? ''The Glass Room'' oyunumuzun, daha doğrusu ''romanımızın'' ismi... Tevekkeli bize Villa Tugendhat diye bir evi araştırttı. Bu evle ilgili bişey; ama ben hala niye bu mimari akımlarla uğraştığımızı anlamış değilim bu kadar. Yani sırf oyun için mi???
Artık ''modern dans'' a gidemedim. Zira bir uyku bastırdı ki... Ama dışarıya çıkıyoruz, tabi Barry ile :)) Keyifli ve macera dolu bir geceydi ve hatta ''Bruce Wills'e benzettiğim bir adam ile fotoğraf çektirdim :)) Hayır lan sarhoş falan değildim, adam cidden benziyordu :))
Bu arada bu ''modern dans'' ile ilgili bir muamma çıktı ortaya; sanırım benimde, arkadaşlar gibi, ''dramatik tiyatro'' öğrencileriyle girmem gerek. Petra'ya söyledi ama benimle ilgili değildi durum. İyi de ben de ''dramatik tiyatro'' öğrencisiyim ve benimde zorunlu dersim. Sordum ama o da pek emin değil bu konu da :(( 
Ve efendim Çar-şam-ba; evet haftayı ortaladım diyelim. Zorlu ve zorunlu Salı'nın ardından baya bir mesafe katetmişim gibi hissediyorum haftanın bu ortalık gününe gelince. Bugün ''jazz dance'' var anacım :)) O kadar yorgun hissediyor olmama rağmen bu jazz dansa koşarak gitmek istiyorum. Ama acayip bir yorgunluk var ve kararsızım :// Yok aga; bir süre haytalık yapmamalı, gidiyorum. Zaten ardından Çekce var, buna girmezsem ona hiç girmem. Ya o değilde, ben bu Çekce'den sanırım çakacağım. :(( Altı üstü bir derse girmedim ama hala bir b.k anlamıyorum. Ama sınıftakiler almış yürümüş gibi; gerçi yürüyemeyenlerinde pek sesi çıkmıyor, ortalıkta görünmemee çalışıyorlar ya :)) Bu gece, parti gecesi ama partiler hiç bitmiyor nasılsa, gitmeyeceğim bu gece...
Ve Perşembe; sabah ''yoga'' ya gene kalkamadım ve az daha Tanja'nın dersi de kaçırıyordum. Sanırım bu Pier (yoga hocası - yogi) beni sınıfta bırakırsa çok haklı :// Bugün farklı birşey oldu ve sonunda ''movement training'' e girebildim. :)) Anaaa; bizim David değil mi bu (jazz dans hocası) Bu da tamam arkadaş; bunda da eğleneceğiz o vakit. Kolay ve eğlenceliydi gayet. Ama dersin salonu değişmişti ve biz doğru bildiğimiz salonun kapısında beklerken, yan salona ''eskrim'' için girdiklerini gördüm :// Ula hani eskrim yoktu??? Ya da ben bu fikre nerden kapıldım??? Evet, eskrim vardı ve ingilizce adı ''fencing'' idi ve de ben programda ''scenic fencing'' gördüğümde üşenip onun ne olduğuna bakmamıştım. (haliyle ingilizcesini bilmiyordum yani) Petra'ya sordum, bu movement training ile aynı saatteymiş ve bu saatten sonra girmem zor olabilirmişşşş :(( Burcu hoca ile görüştüm ve bir hatamın daha farkına vardım ki; o da benim bu dönem ''hareket'' diye bir dersim yokmuş ve dolayısıyla bu ''movement training''e de gerek yokmuş :// Vay arkadaş!!!
Neyse ardından oyuna gidildi; Mestre Divadlo (yani -şehir tiyatrosunda-) Buraya bir kez daha gelmiştik ama bu salon yan tarafta ve sanırım ek salon gibi birşey. Zira daha küçük geldi gözüme; gerçi sahneyi dekorla kapatmışlar bildiğin :(( Bu o kadar boğucu birşeydi ki; neler yazmam gerektiğini bu kez gerçekten bilmiyorum ama bildiğim birşey var o raporda kesinlikle hepimiz aynı fikirde olacağız bu kez :)) Sıkıcıydı laaaaan !!! Kral Oidipus'u oynadılar ama buna oynamak denemez, başka bir adı olmalı. Bir ara arkamdaki adam ''horluyordu'' ve öndeki üç sıra dönüp adama baktı (siz tahayyül edin artık adamdaki horlamayı) Yok aga; yani buralarda bu iş pek popüler değil sanırım ve mümkünse de bir süre daha olmasın. Yani en azından şu ''antik yunan'' mevzuunun bir farkına varıncaya kadar... Kusura bakmasın kimse, bu kadar ''ukala'' olduğum için ama çok kötüydü gerçekten... Hani Radka; biter bitmez ''terrible'' dedi, o derece...
Bu gece bizim yurdu ''yunan''lar bastı; Nekteria ve tayfası :)) Bir tanesini doğum günüymüş, aman ne coştular :)) Azcık sirtaki de öğrendim. Ardından tam odaya gittim ki, bir mesaj; arkadaşlar dışarı çağırıyor. Çıktım gittim, parkın birine oturduk. Sohbet, muhabbet ama bir sıkıcılık var... Başka biri daha geliyor, kız arkadaşlardan birinin sevgilis imiş. Marijuana çıkıyor gene meydana, bunların içmemesinin sebebi bu olsa gerek. Ben de -yeni bir hata daha yapıp- birkaç nefes alıyorum. Aman aman, bir daha mı !!! Yani şuurun yavaşlamış olması ve bunun hareket kabiliyetine de etki etmesi korkunç birşey. Bunu farkettiğin anda da sanki beynin seni cezalandırıyor, bir acı veriyor bedene ve ruha... Öyle birşey ki; herşeyin farkında iken, kendinin farkında olamıyorsun... Sonra birşeylerden korkmaya başlıyorsun (belki bu öznel birşeydir ama çok şiddetli idi) Özellikle kendini her an öldürebileceğinden !!! Hareketlerin tam olarak farkında değilsin dedik ya; birşeyi sadece elinde tutarken aslında onu ne kadar sıktığının farkında olmuyorsun, dolayısıyla kendine dikkat etmeye çalışırken zarar verebileceğinden korkuyorsun ya da... Bilmiyorum; çok lanetti çok, bu kez... Bir ara; bir daha asla uyuyamayacağımı düşündüm. Çünkü herşey beynimin içinde bozuk plak gibi çınlıyordu... Saplantılar artıyor ve saplanıp kalıyordu herşey... Planlar, planlar, planlar... Nasılsa uyumuşum sonunda...
Ve Cuma'yı ettik ama kalkamadım sabah haliyle... Kalktım ama herşey hayal meyal, hafif bir bulanıklık, buğu ve sallanmakta herşey... Küçük küçük etkileri sürmekte... Bir daha yattım ama saat 4'e kadar uyumuşum. Haliyle Tanja'nın eklediği -ek dersi-de kaçırdım. ://  Çok kızmışşş !!! Aman napiyim yani, saçma sapan şeylerle uğraştırıyor !!! Bütün günü yedim gene bomboş, üstelik bugün wifi'da problemli idi, bir türlü bağlantı problemini çözemedim !!! Bir film izledim artık, halbuki kitaba başlamak istiyordum. Başladım aslında ama çok sürmedi, internet gitti. Ne alaka diyeceksiniz ama bende ki sözlük yetersiz, e ingilizcemde öyle... Bu nedenle online translatior kullanmam -şart-
Filmi izledim ama filmden mi bilmem bir eziklik, bir burukluk çöktü içime... Film mi; ''Gönül yarası''... Sanırım ben en çok bunlardan korkuyorum; -yalnızlık ve ölüm- aslında ikisi de aynı şey, değil mi?
Neyse daha fazla kararmadan ruhum, yatayım... Saatide -4- ettim zaten, öğleden sonra ancak kalkarım :((
CAUU...

1 Kasım 2010 Pazartesi

01.11.2010 - 00.15 (34 ve 35. günler)

Tatilin tamamını yedik gitti. Ne oldu derseniz, hiç :)) Sadece dün kü parti... - bu aralar bu parti olayını biraz abarttım sanırım- Haliyle pek zevkli olmamaya başladı.
Charlie and Chocolate Factory'i izledim ama. Gerçekten de bu Tim Burton'ın filmleri çok hoş. Pek fazla yönetmen bilgim yok maalesef ama Tim Burton gerçekten iyi. Kubrik filmlerini de merak ediyorum, zira o da sıradışı yönetmenlerde. Ve Kurasawa filmleri ve şu anda isimleri aklıma gelmeyen daha birçoğu... Ha bak Tarantino filmlerinin de neredeyse tamamını seviyorum.
Dün ne yaptım hiç hatırlamıyorum. Sanırım ''hiçbir şey'' ve sanırım bu nedenle hatırlamıyorum. Sadece son anda sıkılıp ''Two Faces'' a tekrar gidişim var hafızada. Bir de şey diyordum; ''Bi laptop alsam, evden çıkmam. Devamlı yazarım, devamlı film izlerim'' öyle olmuyormuş. Film izliyorum ama birşeyler yazmaya gelince sadece bu blog :// Ama bunun da bir avuntusunu buldum; Türkiye'de olsam, yerleşik düzenimle muhakkak birşeyler yazacak kafaya ve zamana sahip olurum. Çünkü burada ya zamanım olmuyor ya da kafamı toplayamıyorum, yada toplamak istemiyorum. Bırak dağınık kalsın amk :// Düşünmem gereken birçok şey buluyorum çünkü, düşünmeye başladığım zaman. Mesela, (bkz. başladım bile) zamanın bir an önce geçmesini istiyorum ki Türkiye'ye döneyim. Ama bir yandan da istemiyorum çünkü bir daha bu fırsatı yakalayamayabilirim. Bir diğer mevzu, para! Yaptığım hesapların tutmayacağını düşünüyorum ki şimdiden hesabın 2 kat üstüne çıktım. Ama gereksiz bir şey de yapmıyorum yani. Tek lüksüm tütün ve parti :// Ama bu parti olayında gerçekten azıtmaya başladım daha farklı sosyal aktiviteler bulsam iyi olacak sanırım. Henüz Prag'a bile gidemedim, sigortayı yaptırmadım vs. Bütün bunları yapacağımı düşünürsek hesaptaki kalan parayı da çekeceğimi düşünüyorum. Ama çekmemem lazım, dönünce ödemem gereken önemli şeyler var. Borç yani evet borç :// Bu kelimeden nefret ediyorum yani eğer şahsım tarafından istenmiş, alınmış yahut ödenecek bir şey ise, her durumda farklı kötü hissediyorum.
Neyse uzatmayacağım, zira içim daralıyor. Evet, dünkü parti çokta eğlenceli sayılmazdı. Kostümlü bir takım insanların arasında seçilmiş gibi duruyorduk. Kızın biri iş atıp duruyordu, etrafta çok az insan vardı ve benden daha iyi dans eden tiplerin arasında kalmış olmak (burada ilk kez) beni kasıyordu. İlk ''gidelim mi'' teklifine atladım bende.
Ve yine uyuma alanında rekor denemelerimden birini gerçekleştirdim. Sanırım 11 saat kadar. Aslında çok sayılmaz ama akşama doğru uyanmış olmak kadar canımı sıkan ve hatta ruhumun içine sıçan bir şey daha yok sanırım gün rutini içinde :// Kahvaltıyı 6'da yapmak ne salakça, yani fikri bile salakça. 6'da ki kayıntıya ''kahvaltı'' denmez ki zaten amk ://
Ama sanırım bu Barry benim buradaki kankam olma yolunda hızla ilerliyor. Her şeyi paylaşıyor adam benimle; hasta oldum çeşit çeşit ilaç getirdi, yemek yaparken yarısını bana verdi hem kaç kez, bugün de dana eti pişirmiş ayıptır söylemesi (bu lafı da çözemedim ama nezaket için kullanıyorum, bu böyle biline) ''İster misin biraz'' dedi, ''hık mık'' demeye kalmadan gene servisini yaptı ve sonra ''one more?'' :)) E bende yaptığım yemeğin yarısı ve denemesi için seveceğini düşündüğüm baharatlardan biraz verdim tabi hemen. Ardından çaylarımızı içtik, sohbetimizi ettik. Bu arada sohbet ortasında ''Keşke herkes Türkçe konuşsa diye düşünüyorum bazen'' dedim. O da ''olabilir'' dedi. Mevzu Türkçe olup olmaması değil de, ortak bir dünya dili. Tamam ingilizce belki öyle ama tam olarak karşılığı değil. İstediğim şey aslında, herkesin bildiği ortak bir dil, buna ''World Language'' diyebiliriz. :)) Nasıl fikir???
Neyse bugünü de yedik bitirdik. Ama o tırstığım raporu da hallettim, içim rahat :)) Şimdi sanırım azıcık şarapla birlikte bir filmin hakkında gelebilirim :)) Hadi Dobrou Noc :)) -bu arada az daha yazdığım herşey siliniyordu, iyi ki blogger kaydediyormuş :)) I love Blogger :))

30 Ekim 2010 Cumartesi

30.10.2010 - 01.30 (32 ve 33. günler)

Nasıl yapıyorum bilmiyorum ama tatil günleri akşama kadar uyuyorum burada :// Yani işte partiye gideceğimiz gün, niyeyse akşam 7 falandı kalktığımda :/ Bişeyler yedim, hazırlandım diyene kadar 9 oldu haliye. E bizimkiler gittiler çoktan, önce diğer arkadaşların yurduna gideceklermiş sonra partiye geçeceklermiş. Ama kimse bilmiyor mekan tam olarak nerede. Aynı zamanda bende bizim Jesus'a söz vermiş bulundum, 21.30'da odayı terkedeceğim ta ki 03.00 sularına kadar. Neden mi? :))
Jesus efendi kız atacakmış :)) Aga saat 21.30'du tam çıktım, telefon açtım ama kimse bilmiyor, soracaklar. Ben bana dönüş yapılmasını, smoking area'da Barry ile birlikte beklerken, 23.30 gibi cevap geldi. Kimse bilmiyor :( E ben hazırlanmışım, Barry ile klasik gitar dinletisinin sınırlarını zorluyorum. Ayrıca Jesus'a söz vermişim odaya gidemiyorum herif ha geldi ha gelecek diye. Öyle bir muallak içindeyken böyle bir cevap gelince, gittim odaya pc'yi aldım. Dedim 3'e kadar burada film falan izlerim, takılırım. Gelen olmazsa odaya geçerim abi :)
Tam da pc'yi açtım, telefon geldi. Otobüsü kaçırmışlar, meydana yakın bir yerde yemek yiyorlarmış. Koştur koştur yetiştim artık. Ve balık istifi bir otobüse istiflendik bizde. Otobüs sağ yapıyor, herkes üstüste; otobüs sol yapıyor, herkes üstüste :)) Meğerse herkes aynı partiye gidermiş :)) Ama sanki milli maça gidiyoruz; şarkılar, marşlar söyleniyor, hoplanıyor, zıplanıyor. :))
Parti mekanına geldik, bu sefer daha bir eğlenceli!!! Yarışmalar yapıldı, hediyeler verildi, müzik süper, herkes içiyor, dans ediyor ve mekan güzel olduğu kadar da ucuz :)) Bir ara yarışmayı sunan adamın tişörtü dikkatimi çekti, TÜRKİYE yazıyordu :)) Ama adam Türk değilmiş tabi ki; muhtemelen hediye falan edilmiştir. Neyse parti tam gaz sürüyor, biz eğlencenin dibine vuruyoruz. Mara'yı ilk defa bu kadar ''dans eder'' gördüm. Zira bir ara benimle ''bachata'' yapıyordu :)) Gecenin ilerleyen saatlerinde herkes deli gibi içmeye ve haliyle -deyim yerindeyse- sevişmeye başladı. Abazanlar fink atmakta, bizim Türk'leri seçebiliyorum. Nasıl mı? :)) Şöyle ki; etrafına devamlı bakınan (boş bir hatun bulmaya çalışan gözlerle) ve olduğu yerde daireler çizerek salınan, birazda sima ve tarz olarak bizim trendy kıro ve trendy genco'ları andıran birileri varsa ve bu kişi etraftaki hatunlara diğerleri (diğer milletin abazanları) kadar kolay sokulamıyorsa (yani etrafında dört dönüyor ama ısrarcı olamıyor, şansı olmuyor sanırım bazen) :))  bilin ki o kişi Türk'tür. :))) Bu arada bizim Garrett coştukça coşuyor; bu çocuk içince daha bir coşkun oluyor. Ama normalde utangaç gibi ve şakacı da :) iyi çocuk be, seviyoruz yani :)) İspanyol kafilesi sonradan katılıyor ama mekanda yeterince ispanyol var zaten :)) Bir ara yakınımdaki bir kız bana bakıyor ve ''biz seninle konsoloslukta tanışmıştık değil mi'' diyor. Arkadaş ben biz Türk'lerde ki ........ (doğru kelimeyi bulamadım ama iyi bişey) her neyse o şeyi  kimse de görmedim. Yani bir ''merhaba'' de, ''Türk müsün?'' de :)) Alışveriş mağazasında ki Türk'de aynıydı ''Hojjam bunun ne olduğunu biliyor musun yaeeeğ'' diye gelen vardı ya hani. :))
''Aaaa'' diyorum; ''hatırladım, evet !'' Ama henüz hatırlamadım, olsun, kız beni tanımış belli ki :)) O gün konsolosluktaki diğer tanıştığımız arkadaşlarla görüşmüş Prag'da :)) Vala ben hiç hatırlamıyorum bile neredeyse, 5 dk muhabbet etmişiz, belki adını bile sormamışım yani :)) Zaten vize günlerini hatırlamak bile istemiyorum, kapılarda siroz olacaktım. Kaldı ki, herifleri hatırlayacam ha :)) Neyse gece bitiyor, bizim takımın yarısı gitmiş çoktan. İspanyol tayfasından birkaç kişi ile kalıyoruz. İçeride müzik hafiften devam ediyor ama etrafta dans edenlerden ziyade sevişenler var artık. Hatta bizde anladığım kadarıyla Nuria'yı bekliyoruz bu nedenle :)) (o da birini bulmuş, köşede takılıyor çünkü)
Mekandan çıkıyoruz ve otobüse binmek için bir süre dolanıyoruz; ama bu gittiğimiz yön geldiğimiz yön değil :/ Yanımızdaki çocuk, yani Nuria'nın yeni sevgilisi olan; sanırım Çek kendisi ve birilerini arıyor. Nereye nasıl gideceğimiz konusunda bilgi alıyor sanırım. Bu arada Carlos zil zurna, taşıyoruz kendisini; herif çarpılmış gibi, zombi gibi bakıyor. :)) (bakışları gözümün önünden gitmiyor ya) :)) Hatta bir ara gidip çimlere işiyor falan :)) Bir otobüs geliyor, önce bniyoruz ve sonra iniyoruz. Doğru otobüs değilmiş sanırım. Bir süre daha bekliyoruz, bir iki otobüs gidiyor. Sonra gelen otobüse bu diye biniyoruz. Ama numarası başta binmediğimizle aynı, ''44'' :)) Niye binmedik la o zaman ! Soğuktan bir taraflarımız donacak zaten ! Neyse bir de tramvay aktarmasından sonra yurda geliyoruz ve ben yine ertesi gün -akşam artık- 4'e kadar yatıyorum. Bundan nefret ediyorum çünkü günün yarısından çoğu gitti bile. Yemek yiyorum, koşa koşa Tobacco shop buluyorum ve en ucuz tobaccoyu alıyorum. Ama bi dandik ya bu :// Hemen bitiyor, tadı bir garip vs. :// Bir hesap yapıyorum; free shop tan aldığım ve pahalı olduğunu düşündüğüm tobacco, buna göre daha uygun ve kaliteli geliyor. La nerde benim Adıyaman'ım !!! Hep ucuz hem güzel !!! Arkadaş ''Avrupalı olmuşsunuz ama hala OLMAMIŞSINIZ'' diyorum içimden. Zaten dışımdan da söylesem kimse anlamaz :)) Ayrıca kendi kendine konuşana ''deli'' de demiyorlar burada :)) Amaaaaan :))
Neyse gene tatilin yarısını yedik, bomboş !!! Bir kadeh şarapla takılıyorum, sanırım bir kadeh daha içerim. Zira film izlemek istiyorum ama bu kez ingilizce izlemeliyim. (!)
Hadi CAUUU !!!

28 Ekim 2010 Perşembe

28.10.2010 - 00.30 (29, 30 ve 31. günler)

Eveeeeeeet; 1. ayım kutlu olsun :)) 1 ay oldu be, bazen düşünüyorum acaba 1 sene kalsam nasıl olur diye; sevmeye başladım la burayı. İnsanları nazik ve yardımsever, yollar sokaklar temiz ve neredeyse hep güvenli, heryer ve herşey ucuz ama ah bir de Tanja olmasa :)) Anlatacağım ama sırayla;
Pazartesi şan dersine gittim. Ben, ''hastayım'' der dönerim diye düşünüyordum ama öyle olmadı. Hoca hemen derse aldı, bir iki fiziksel egzersizden sonra ''bakalım hasta mısın'' dedi ve geçti piyanonun başına. E tabi ben sesleri veriyorum, verdikçe de gaza geliyorum. :) ''Sesin gayet iyi, hasta değil'' dedi ve de üstüne ''Stranger in the Night'' ı söyledim. :))
Bu arada Pazar gecesi film falan izlemedim çünkü dışarı çıktım. Bu barda tanıştığımız Çek arkadaşlarla takıldık, Barry ve ben. Bir tanesi şey dedi; ''Moralin mi bozuk yahut burada olduğun için mutsuz musun?'' bende yok dedim ve ekledi ''Niye konuşmuyorsun o halde?'' Hep çalışmadığımız yerden, geldi gene soru :) Barry hemen toparladı ama sağolsun; ''Çok konuşkan değil, cool adam'' :)) ve ekledi, ''Ama çok iyi adamdır'' La bu Barry var yaİ hakikaten ''adam'' ha! La gözlerimi yaşarttın :)) Eyvallah Barrycim, sende öylesin dedim :)
Ama o gece ne bulduysam içtim; kaç günün acısını çıkarttım. Bir şişe Şampanya vardı, çeyrek şişeyi ben içtim. Sonra 1 kadeh şarap, 1 şişe bira ve üstüne gene çeyrek şişe kadar tekila :)) Ama Barry olmasa beni sabah önce kaldırımlardan sonra da karakoldan toplarlardı herhalde :)) Gaza gelip, ''uyanın laaaaan, biz uyuyor muyuz'' falan dedim ve bunu ingilizce söyledim :)))
Neyse; işte şan dan sonra haliyle yurda geldim, biraz takıldım falan. Akşam parti varmış ama ben haftalık parti sınırımı dün geçtim zaten :)) Gitmedim, onun yerine 1 saat kadar dışarıda takıldım. Bir park vardı, oraya gittim hava almaya. Yani niyetim dolaşmaktı, parkı görünce içinde dolaştım :)) Ama bir şehrin hem bu kadar güzel mimarisi olur hem de bu kadar çok ve düzgün bakılmış parkları olur mu?
Ertesi gün ''akrobasi'' tam da ihtiyacım olan şeymiş. Vücudumda ne kadar kas varsa hepsinin ağrıdığını hissediyordum. Ardından 3 saat ''Tanja ile lüzumsuz saatler'' :// Sonra Radka, 1.5 saatte toparlıyor iyi ki moraliteyi. Ben acayip fena oldum Radka'nın dersinde, devamlı burnum akıyor. Daha 40 dk olmuş, bir paket kağıt mendili yedim bildiğin :)) İzin istedim, lavabo falan. Sonra bana pek bişey sormadı ders içinde, zira konuşacak halde değildim, anlamış olacak. :)) Modern Dans için başka bir salona, Şehir Tiyatrosunun salonuna gidecektik ama kimsede derman olmadığı için gitmedik. Filmimi de izledim. :) La çok iyi film yapmışlar, adı RİNA! Kesinlikle tavsiye ediyorum, yani birkaç yerde hassttr yaa diyip kapatacağım sahneler oldu ama ''kapatmayın'' güzel film, ağlatıyor da adamı :))
Bugün fenaydı, yetişemedim ''yoga'' ya. Yani 10 dk kadar gecikecektim ama okulun kapısından geri döndüm. Yani acayip yorgun hissediyordum, birde baş belası grip! Tanja karısı bugün ayrı bir belaydı zaten. Abi karı bize takık mı anladım gitti, bişey yapılacak olduğu zaman illa ki ya ilk ben yapıyorum yada ilk yapan grupta yer alıyorum. Ben tabi anlamadım tam ne istediğini, herşey çok güzel giderken doğaçlamanın asıl teması olması gerekn şeyi pass geçmişiz. Tekrar üstüne tekrar, tekrar üstüne tekrar. Ben de artık ne beyin kaldı, ne moral ne de istek. Zaten karının suratından şer akıyor, meymenetsiz, bir de Tiffi'yi görevlendirdi yönetsin diye. Bin türlü abuk şey denedik, olmuyor abi. Ben anlamıyorum yani, ne alakası var bunların. Yapasım da gelmedi, artık yoruldum deyip oturdum. Tiffi'de sağolsun, hastasın tabi yoruldun falan dedi ve Tanja'ya laf bırakmadı.
Ha unuttuğum birkaç şey var; birincisi, çek vodafon hat aldım. İkincisi, ikincisi neydi lan ! :/ :)) Harbiden birkaç gündür eklemeyi planladığım şeyler vardı ama hep ne hikmetse abuk zamanlarda aklıma geliyor (bkz. tuvalatte) :))
Öyle işte; ha bir de oyuna gittik ama bir b.k anladım bu sefer. Ne yazacağım cidden bilmiyorum. Oyunun adını hatırlamıyorum, en azından bugün hatırlamakta istemiyorum. :)) Ya güzeldi, fantastikti ama bu kez hep laf laf laf tı ve biz birşey anlamadığımız ve de oyunun 3 saat sürmüş olması sebebiyle canımdan bezdim. :) Yazacağız artık birşeyler ne yapalım, zira Radka'ya dedim bunu; o da bana ''sahne tasarımıyla, rejiyle, oyunculukla ilgili birşeyler yaz işte, sen bulursun yazacak birşey'' dedi. :)) La anlamadım diyorum, neyini yazacam? Olmadı; sorularımı toplu halde mail atacağım Radka'ya, sonra kritiğini yaparım bilahare.
Böyleyken böyle işte; şimdi yurttayım gene. Parti varmış Mandarin Clup'ta ama gitmeyeceğim. Kararlıyım hatta pijamaları geçirdim bile. :)) Bu Mandarin hem salak bir mekan, hem de pahalı yaw :(  Parayı bulunca coşmuşum bende :)) 10 gün kadar oldu parayı alalı, 2000 kron yalan olmuş çoktan :)))  Yarın bir daha varmış, üstelik başka mekan ve ''erasmus parti'', ona giderim. :)) Zaten 4 gün de tatil, bunların (Çek'lerin) birilerinden kurtuluş günü mü neymiş yarın; Perşembe-Cuma tatil, e haliyle Cumartesi-Pazar da. Eder sana mis gibi 4 gün :))
Ha unutmadan; Carlos efendi de odasını değiştirdi. Yatıyordu kaç gündür, dizi sakattı. Ayaklanır ayaklanmaz ilk işi odayı değiştirmek olmuş. Neymiş, (3+3) 6 kişi kalmak istemiyormuş, 4. katta daha büyük ve 2'şer kişilik mi ne odalar varmış. Napalım birader yolun açık olsun. Ama teres, gene tabağını çanağını o bulaşık tezgahının ortalık yerine bırakmış. La bir haftadır adet edindiler bunu. Yiyorlar yiyorlar, yıkayıp oraya bırakıyorlar. La orayı sizden başka 20 kadar kişi kullanıyor, hiç mi utanma yok la!  Ayrıca ne hikmetse, 4 günlük tatil arifesi ayaklandı ve bugün de derse girmedi (!) Amaaaan iyi oldu, pencere bana ait artık. İster açarım, ister kaparım. :)) Jesus'da iyi çocuk, uyumlu da. Artık odada ispanyolca duymayacağım da :)) Bizde 2 kişiyiz artık ayrıca :)) oooooh !!! :))
Şu gribi de atlatırsam, benden kralı yok :)) Yarın tatil olduğuna göre, ben Astorka Party'e bir geçiş yapayım şimdi. E malum ''traditional'' i bozamayız :))
Haydi CAUUU !!!! :)))

24 Ekim 2010 Pazar

24.10.2010 - 20.00 (26, 27 ve 28. günler)

4. haftayı da devirdim :)) Ama 3 gündür hastayım be; ne 3 günü bir hafta oldu herhalde. ://
En son, cuma günkü ingizlice ve jazz dance'a gittim ama herhalde başka ders olsa yatardım artık. Yani nasıl oluyor anlamıyorum, dışarıya çıkıyorum gayet iyiyim, yurda geri dönüyorum; üzerimden kamyon geçmiş gibi (hemde birkaç kez)
Hahaha ama en sonunda çamaşır yıkadım, yoksa o çamaşırların içinde kokacaktım bende :)) bunu söylemek ne kadar doğru bilmiyorum ama gerçek bu :)) (-bu arada birkaç parça kıyafetim kalmıştı tabi yine de-) :))
Ya arkadaş; bu yabancılara durumu ''bağırarak anlatma'' olayı bir bizde var :)) Gerçi buradakilerde ısrarla ''Çekce'' öğretmeye çalışıyorlar. Kelimeleri tek tek söylüyo, heceliyo falan ama :)) Lan ben Çekce bilmiyorum!!!
Hayır, siz Avrupa ülkesisiniz, ayrıca burası da yabancıların yoğun olduğu bir şehir ve ayrıca kaldığım yurtta da çoğunluk öğrenci Çek DEĞİL !!! :) Bana Çekce öğretmeye kalkıncaya kadar neden iki kelime İngilizce öğrenmediniz???
Aynı gün akşamına da bir operaya gittik. Ama bizim ülkedeki gibi kasıntı değildi durum :)) Bizde smokinli beyler ve grand tuvalet hanımlar birer bilete dünyanın parasını öder ve bunun (golf gibi) yalnızca burjuva etkinliği sanırlar; aslında son (aynı zamanda ilk) İstanbul Opera Festivali'nin bilet fiyatları gösteriyordu ki, ''operanın şehre falan indiği yok'' Bu nedenle haksız da sayılmazlar.
Burada durum farklı arkadaş! Yemin ediyorum bu nedenle daha bir nefret ediyorum artık, bizim büyükbaşlardan !!!
Ya öğrenciyiz diye para ödemedik ama ödesekte aşağı yukarı 50-100 kron arası, yani 4-8 lira arası :)) hadi olsun 10 tl !!! gözünü seveyim niye bu kadar ucuz lan???? çıldıracağım arkadaş, ok iyi hoşta bu insanlar nasıl para kazanıyor?? Nasıl kazanıyor söyleyeyim; devletleri sahip çıkıyor hepsine ve salonları dolup dolup taşıyor her oyunda. Her çeşitten tiyatroya, operaya ve baleye izin veriliyor. (-Bizde ki gibi ''Giriş kattaki tiyatronuzun yangın merdiveni yok'' diye tiyatro kapatılmıyor yani (!) -)
Deli olmamak içten bile değil, en büyük binalar hep tiyatro, hep opera, hep bale, hep sanat galerisi binaları...
Neyse; oyuna geleyim yoksa bu muhabbet ''N'olucak bu memleketin hali'' ne kadar uzayacak.
Aga oyun; 10 numaraydı. Gerçekten 10 numaraydı. (bkz. RUSALKA)
Öyle bir reji yapmışlar ki; akıllara zarar. Öncelikle 2 ayrı mekan kullandılar. Şöyle ki; biz tiyatro binasına girdik, az bekledik içeri aldılar ve bir kapıdan geçtik ve bir avluya çıktık. Burası sahne değil, avlu. Ama oyuncular ortalıkta dolaşıyo :) Seyirciler de onların etrafında. Bir ahşap konak hayal edin ve onun ortasın da bir avludasınız :)) Temsil başladı, orkestrayı bile saklamışlar :)) Atmosfer müthiş, oyuncular kah üst katlardan çıkıyorlar, kah çatıdan, kah bir an arkanızdan :)))
Oyun Rusalka isimli bir su perisinin Dingil bir Prense vurulma hikayesinden bahsediyor ya; her yanımız su perisi hatunlar :)) ama hakikaten su perisi bunlar :)) Oyun boyu erkekleri (güya) baştan çıkarıyor, akıllarını alıyor ve göle çekip boğuyorlar. Göl içinde bir camekanın arkasını kullanmışlar, interaktif sahne yani :) Aksiyon her yerde devam ediyor. Ve bu arada, aslında Opera şarkıcıları olan oyuncularıda tebrik etmek lazım. Oyunculukları da çok iyiydi. Gerçi Prens dingilini; hikaye içinde de, oyunculuk açısından da hiç beğenmedim ama olsun.
İşte bizim su perileri milleti baştan çıkarıyor ya; bunu saçlarıyla onlara vurarak ve bazen sarılarak yapıyorlar. Oyunun ilk perdesi biterken diğer salona geçmek icabediyor haliyle ve kızlar birden yolu açıyorlar Prens ve Rusalka'ya. Onlarda aramızdan geçip gidiyorlar. Sonra arkada kalan kızlardan biri keskin bir dönüş yapıyor, saçlarından yüzünü göremiyorum. Ben ona doğru hafif tebessüm ediyorum, üzerime geliyor ve saçlarıyla bana vura vura içeri götürüyor :))
İçeride salona geçen ikinci bir salon var; orada da diğer erkek oyuncular (figüranlar diyemeyeceğim ama koro diyebiliriz) espri dolu ve farklı dillerde (bkz. ingilizce, fransızca, almanca, çekce vs.) yaptıkları küçük konuşmalarla, küçük gruplara, içeri girerken eşlik ediyorlar.
İkinci perde de harikaydı, bu kez stüdyo tarzı sahne kullanıldı. Ama sahne üzerindeki dekorlar tamamiyle hareketli ve sadece işlevsel !!! Başta sütun görünümünde olan dekorların, altlarından su salınarak, gözümüzün önünde ağaçlara dönüşmesi ve mekanın o an itibariyle 3. bölüme ait oladuğunu anlamamız gerçekten tarifsiz bir duyguydu. Bütün sahneyi su basmış durumda ayrıca :)))
Periler coşuyor bu arada; seyircilere su, eldiven, başlarındaki tüylerden vs. atıyorlar. Bir eldivende bana geliyor. Hani beni saçlarıyla döve döve içeri sokan periciğin eldiveni :))
Oyun bitiyor, 5 yada 6 kere alkışlanmak üzere bütün ekip yeniden sahneye çağrılıyor. (Seyirciler tarafından ve alkışlarla) :)) Herkesin gözü, yerlerdeki tüy, eldiven vs. lerde :)) Hatıra almak istiyorlar tabi. Bende bir çift var ama ;)
Çıkıyoruz ve Radka ile güzel bir kritik sohbetine giriyoruz. (ya bu kadın çok sıcakkanlı) :)) Bir süre yemek yiyecek mekan arıyoruz. Bulamıyor ve bizim İtalyan Restoranı'na gidiyoruz. Muhabbet devam ediyor. Bir kız var yeni, sanırım bizim Maria'nın arkadaşıymış. Ve tıp okuyormuş anladığım kadarıyla ama balkanlarda doktorların pek para kazanamadığını ve bu nedenle başka ülkelere gittiğinden bahsediyor. Zira kendisi de Macar. Yazık :/
Bizim arkadaşlar Berlin'e gidecekler, onlara yetişiyoruz ve tren garına gidiyoruz birlikte :)) Ülke değiştirmek, trenle ne kadar kolay ha? :)) Yalnız kalıcam diyorum, Garrett dolu dolu ''Senin 5 tane oda arkadaşın var'' diyo :))
Sonra ki iki günü hasta ve yatarak geçirdim. Cidden, özellikle dün hiç yataktan çıkamadım. :/ Bugün bi alışveriş falan yapmaya gittim. Belki birazdan dışarı çıkarım ama arkadaştan haber bekliyorum. Bu arada alışveriş yaptığım yerden 3 tanede Krusovice almıştım. Dandik poşetleri verdiler tabi gene; söylemişmiydim bilmiyorum ama burada poşetleri de satıyorlar. Dandikler bedava tabi, bende hem sıkıştım hem üşüyorum. Alelacele poşetlere doldurdum bütün nevaleyi. Kasiyer kadın kafasını iki yana sallıyordu; hafiften pis bir tebessümle, ben Krusovice'leri poşete koyarken. Kaltak karı; bizde biliyoruz poşeti yırtar ama ne yapalım şansımızı deneyeceğiz. Şimdi senden poşet satın alasım hiç yok! Suratsız!!!
Ve lanet karının laneti çok geçmeden tutuyor; ben henüz 5. basamağı inmişken bütün şişeler yerde ve her taraf bira :)) Kaçıyorum; benim Lacinka marketten (köşedeki marketin adı) gidip Strobrno alıyorum artık 1 tane, napayım? :)
O vakittir yurttayım gene, birşeyler yedim zar zor. Acaba burada bulur muyum umuduyla internetten Tylol Hot'ın sayfasına baktım. Hayır işe yarar herhangi birşey Türk malı olmaz ya genelde, bunun da Türk malı olası tutmuş :// Ancak Romanya'ya kadar gelmişler :)) Bakacağım yarın eczanelere artık, yada dersten sonra şu sigortamı yaptırıp bir doktora görüneceğim. Gerçi derse de ne girerim ya bu sesle :)) Şan var la; hemde Frank Sinatra'dan söyleyeğim (söyleyecektim) :))
Saat 9 oldu, hala arkadaştan haber yok :// ya dışarı çıkmak istiyorum ben ama yalnız değil !!!
Neyse dün yarım kalan filmimi izleyeyim bari :)
Dobry Veçer !!! :)

22 Ekim 2010 Cuma

21.10.2010 - 23.30 (23, 24 ve 25. günler)

Ahojj !!! Gene üç gün yatışın ardından yazmam gerektiğinin farkına vardım. Evet en son Pier ile yoga dersimin olduğunu söylemiştim değil mi??? Ama anladım ki bende zaman kavramı hayli şaşmış. Çünkü o gün ''yoga'' değil, ''akrobasi'' günüydü. :)) Gittik sabah, benim Performing ve Research çıktılarını almak için bizim yurttaki çıktı makineleriyle (öyle birşeyi ilk defa burada gördüm bu arada) bir hayli uğraştığım için geç kaldık biraz haliyle. Ancak henüz yoldayken Carlos'un karşıdan gelmesiyle dersin olmadığını anladık. Geri döndük artık yurda, bir saat daha vakit var, uyumalı mı acaba? Yok ben şu çıktı işini çözeyim. Ya arkadaş makine koymuşlar öğrenci milleti sebeplensin, para vermesin çıktıya diye ama için kağıt mı koymamışlar ne; makine görevini ifa edemiyor bir türlü. Koştur koştur okula gittik, acaba dedim Petra'nın odasından çıkartabilir miyim? Şansımı denemek üzere Petra'nın odasına gittiğimde bizim Tiffi'nin çoktan pc başına oturduğunu gördüm. İyi la :)) Bu Performing Project mi beni yoruyor anlamadım ama dersin son 1 saatinde bir uyku bastırıyor arkadaş. Kadının gözüne baka baka uyuyorum bildiğin :// -gözler açık ama- :)) halisülasyonlar falan başladıydı bir ara :)
Ya bu Radka'nın dersinde, o hafta izlediğimiz oyunu tartışıyoruz ya; gene konuşuyoruz. Sıra bana geldi, okuyayım mı dedim. Yok dedi, ilginç tesbitlerde bulunmuşsun ama şimdi anlatmayı dene istersen dedi. Tamam dedim, başladım ufak ufak yorumlara. Radka'nın eline bakıyorum, elindeki benim kağıdım. Yani tartışma benim planlamam üzerinden gidiyor bir nevi. Ama arkadaş ne hikmetse, ne dediysem çürütülüyor. Bir oyuncuyu beğenmişim mesela, diğerleri beğenmemiş ve Radka'da ''onun daha iyi performansını izlemiştim ben, iyi bir oyuncu ama çok tekniktik ve çok ucuzdu'' dedi. E tabi tartışmanın seyri böyle devam ederken daha başka birşey söylemek istemedim. Hayır anlamadığım, ayakta alkışladılar adamları (Radka hariç) şimdi gelmişler, beğenmedik falan diyorlar. La Maria, nerdeyse oyun boyunca ağladı ve her sahne sonu neredeyse sahneye koşup herkese sarılacakmış gibi alkışladı. Carlos'ta öyle. Ama tutup ''biz daha iyisini izlemiştik bizim okulda, oradaki Moritz çok iyiydi, bilmem kim çok doğaldı'' vs. Beğenmediyseniz alkışlamayın kardeşim. Oyun sonunda da ''Ay aman çok iyiydi, pek beğendik'' diyen kimdi acaba :/ Tiffi'de ayrı bir ayar; hiç bir boku beğenmemiş, tutturmuş ışık efektiyle sahne üzerinde yazılar mı çıkmış neyse artık, ona tutulmuş :// La bu nasıl bir gözlemdir, nasıl bir analiz kafasıdır :)) 
Ha birde o gün; normalde Performing dersini yaptığımız salon uygun olmadığı için başka bir salonda çalışmıştık. Ne soğuktu ya :// Akşamına şifayı kaptım :// Ertesi gün bir baktım, Maria'da kapmış :// Şimdi gitmeyeyim desem, daha hastalanırsam birkaç gün gitmemiş olacağım. Hasta hasta gittim ama gene ders sonu uyku bastırdı tabi ://Jazz Dance'da ayıldım ama :)) Eğlenceliydi la :)) Ama bu dans derslerinin hepsi birbirine benziyor. Fakat Jazz Dance hocası pek şakacı bir adam, bütün sınıfı koparıyor. Acayip bir taklit yeteneği var bence. Adı David'ti sanırım. Ardından bir şekerleme dersi daha ''Czech for Foreigners'' Ben geçen hafta gitmemiştim ya, onun acısını çektim yemin ederim. Hiç birşey anlamadım la :/ Bir de bu bizim Agus'un arkadaşı var Eglie; kız pek bir güler yüzlü, bir ara derste dalmışım buna doğru. Ama gözüm açık uyuyorum gene. Kız farkına vardı, bir el salladı ''iyi misin'' falan dedi. Utandım valla :)
Akşam bir parti varmış ''Hallowen Party'' ama ben pek yorgunum, nezle miyim artık neysem o da pek bir azdı. Önce bir nane limon içtim, sonra da korka korka bir duş aldım ve kendime geldim. Gittik partiye, Mandarin Clup diye bir mekan. Geçen seferde gitmiştim ama aşağı yukarı yarım saat falan kalmış, kalkmıştım. Bu sefer bildiğin sabahladım :)) Başta pek eğlenceli değildi ama gecenin ilerleyen saatlerinde herkes coştu iyice. Benim kafada iyi, zira gelmeden önce Astorka Party'de çoktan coşmuştum. (Becherovka diye bir içki var; bizim mesir macununa benziyor tadı, %38 alkol, tavsiye ederim)
Bizim ekip gene gitti tabi, ben yalnız takılıyorum. O sırada kızın biri var Fransız; zıplayıp duruyor karı :)) artık ne içtiyse. Beni falan tuttu bi ara, çekti kalabalığın içine, sonra ''sorry'' dedi. Kafa hiç yerinde değildi valla. Baktım disko kısmında millet azıtıyor, az da diğer tarafta takılayım, sonra da kaçarım düşüncesiyle diğer kısma geçtim. Baktım bizim partinin bütün gözde ve kafaları trilyon kızları orada; bizim Fransız da dahil :)) Oturdum bir köşeye, elemanın biri geldi sigara istedi. Yok dedim, herifin elinde sigara var zaten :) Almanca biliyor musun dedi, yok dedim. Başladı Almanca konuşmaya :)) Ya arkadaş anlamıyorum dedim, ok dedi ve tam uzuyordu ki elindeki koca birayı üstüme bırakıverdi :)) hay senin içeceğin biranın ben ..... La nerenizle içiyorsunuz anlamadım ben. Aldım birkaç parça peçete; kenarda üstümü başımı siliyorum. O sırada bir kız geldi, pek şirin pek güleryüzlü. Şu Alman'ın biraz önceki vukuatını görmüş, iyi misin falan dedi. Bir sohbettir aldı, mekanda başka kafası yerinde bir allahın kulu yokki, napayım :)) Tereza imiş adı. Pek yaygın bir isim sanırım bu memlekette. İyi kız hoş kız da, biraz duygusal. Azcık dans ettikten sonra, arkadaşına bakmaya gitti. Arkadaşı yeni ayrılmış sevgilisinden, morali pek yerinde değilmiş. Bu nedenle onu takip etmesi gerekiyormuş Arkadaşı bulundu ama yanında başka bir herif, keyifleri yerinde. Biz de oturduk, sohbet ediyoruz. Aslında bildiğin dertleşmeye başladık. Kız da sanırım sevgilisinden yeni ayrılmış. ''Bütün erkekler böyle'' diye başladı ağlamaya :)) Artık sanırım 1 saat kadar kızı avutmaya çalıştım, arkadaşı da gelmiyor ki bir türlü. Hoş onunda kafası 1500. E diyeceksiniz şimdi sen dert babası mısın :)) Valla dört bir yanımız sevişenler ve abazanlarla dolu olduğu için kızı arkadaşına bırakmadan ayrılmak istemedim. (Zira bir ara benim yanıma da bir herif geldi, gaymiş kendisi anladığım kadarıyla. Baktım herifin gitmeye niyeti yok, dedim bak şu kız benim sevgilim yani benim tercihlerim sadece ''kızlardan yana'' aga :) okey dedi uzadı sonra)
Sohbette iyi, Çekliymişte kız. Belki gezdirir bizi sonra :)
Artık mekan kapanırken çıktık, sabah sanırım 6.30 falandı. Yurda gittim ama 2 saat sonra Yoga var. Kim gidecek ona :// Onu geç, saat 10'da da Performing var ve benim hiç gidesim yok. Saati kurdum yattım, 2 saat sonra kalktım ama ruhumu teslim ettim edeceğim gibi. Arkadaşa söyledim, o da sağolsun ''ben söylerim Tanja'ya'' dedi. Ondan sonra tüm gün yatış :)) Sanırım 19.30 falandı kalktım, biraz yemek yedim; dünden yaptığım tarhana ile Barry'nin verdiği hindi eti. Ve nihayet bir temizlik listesi çıkarttık. Artık her hafta sonu, oda ve banyo biri tarafından etraflıca temizlecek. Kura sonucu üçüncü hafta bana çıktı :)) İlk sıra Carlos'un :)) İyi bari artık banyoda temiz olacak, zira bok götürecekti az daha ortalığı.
Az çıktım dışarı hava alayım diye. 1 saat falan dolandım, işte şu günlük işini de çözeyim dedim. Belki bir film izlerim bugün. Ne zamandır izleyemiyorum. Bir de nane limon istiyorum ama kim yapacak la :))
Neyse yetsin artık, ben şimdilik kaçar. CAUUUU !!!

19 Ekim 2010 Salı

18.10.2010 - 00.00 (22. gün)

Eveeeeeeeeeeeeeet ! 12'de Şan için; 11'de kalkılmaya çalışıldı ama çok başarılı olunamadğı için apar topar ve aç milaç çıkıldı. Kahvaltıdan önce take&hold brief hiç hoş değildi; nefesim kokuyodu lan :/ kendimden iğrendim vala :)) Ama Marketa (bkz. Lecturer of the İndividual Singing Course) coştu bugün. Hoy hoy hoy ve loy loy looooy ların ardından; şarkı söyleyelim dedi. Frank Sinatra'yı bilir misin dedi. Bilmem mi dedim, özellikle ''Stangers in the Night'' favorimdir. İyi onu söyleyelim o zaman dedi, verdi elime nota kağıdını :/ ''İyi de ben nota okumayı bilmem'' in ingilizcesini ben daha düşünürken; şarkının ilk notları basılmaya başlandı. Az çok mırıldandım da; bu şarkıyı söylemek, dinliyorken eşlik etmekten (yahut eşlik ettiğimi sanmaktan) daha zormuş laan!!! Haftaya çalışacakmışım, iyi canıma minnet :)) Gene yarım saatte tamam benim ders :))
İkea'ya gidildi, aman Allah :)) altı üstüne getirildi :)) ne bulunduysa olmasa bile ne lazım idiyse alındı. Koca bir gün İkea senin, diğer Avm ler benim yendi. :))
Ahojjjj ! Yurda geldim, bizimkilerle Skype ve Msn aracılığıyla konuşmaya çalıştık ama bütün teknoloji bize karşı arkadaş !!! Devamlı düşüyor bağlantı :/ Neyse açım, yemek yapmak lazım. La benim bi HAM'ım vardı sanki dolapta, hafiften açılmış. Yemeye çabaladım, 3 yumurtayı kıraraktan tepesine. Yok olmadı, boşver yaa :/ Aç değildim zaten :/ Barry; benim seveceğimi düşünüp turkey aldı geldi. (bkz. hindi) ben başta anlamadım, bişey almış marketten; kilosu 56 mı ne kronmuş. Neymiş o dedim, turkey dedi. Ne diyon la sen diyecektim, Barry'nin o daimi sırıtan suratına ki sonra mevzu anlaşıldı. Hindi eti almış arkadaş :)) Ya arkadaş, ingizlice zor be :)) Nice dedim akabinde, (ne diyim yani) o da ister misin biraz dedi. Thanks dedim, (hani bizde istemezsin de gene de teşekkür edersin ya, işte öyle) bi baktım adam kayboldu. Bir geldi, elinde ince kesilmiş hindi eti. Ya tamam Barry, iyisin hoşsun da; utanduruyorsun be çocuğum. Biz alışık değiliz buralarda böyle şeylere, herşey mi paylaşılır lan :)) Güya bizim millet paylaşımcıdır, misafirperverdir, ikramseverdir değil mi? Adam geçen yemeğinin yarısını boca etti tabağıma. Sadece ne pişiriyorsun diye sormuştum :)) Sen çok yaşa Barry :))
Şu kalan çevirinin içinden de çıkarsak, dizi izleyeceğiz :/ Evet çoğuluz biz; ben ve Telat. İhmal ettim çocuğumu ya :/ (El kuklam la, bahsetmemiştim hiç doğru) :)) Öyle duruyo yatağımın üstüne doğru asılı çocuğum yaaa :) Neyse everybody, yetsin bu kadar. Çeviri, dizi, yatış, 7.30 wake up, 8.30'da Pier'le yoga saati....
Anlatabildim sanırım :/ CAUUU