20 Mart 2011 Pazar

20.03.2011 (131. - 139. / 04.02.2011 - 13.02.2011 ) (140. - 160. / 28.02.2011 - 20.03.2011) Uzun ve daha uzun zaman oldu...

1 ay Brno'dan, 15 gün de Türkiye'den yazmamışlığım var... Neler olmadı ki; Türkiye'ye gittim, vize işlemleri (problemleri) ile uğraştım, arkadaşlarla ve dostlarla vakit geçirdim, Veronika'yı resmen ve herkese ilan ettim, alelacele Brno'ya döndüm, para sıkıntısı çekeceğimi anladım (hem de çok), 10 gün boyunca provalardan başımızı alamadık, nihayetinde oyun çıktı ama bizim pek içimize sinmedi sanki, sonrasında sanki günler boş geçiyor gibi...
Bu kadar uzun zaman yazmayınca insan ne yazacağını da bilemiyor; şu an yine serbest atıştan yürüyorum bakalım nereye gidecek... Hiç yoktan 100 dk boyunca sadece laf salatası yapan ve durumu döndürüp dolaştırıp hiç bir yere ulaştıramayan senaristlerin yazdıkları 1 bölümlük dizi senaryosu gibi bir şey olsun istemiyorum ama sanırım şu an onu yapıyorum :)) Düşünüyorum da böyle anlarda (yani tam olarak şu an hissettiğim) birileri size ''ana avrat dümdüz'' gitse de pekte (!)ipinizde olmaz :)) Sen yazıyorsun, birileri de merak edip okuyor ama şu cümlende dahi ''hassss.....im senin yazacağını da'' deyip kapatması içten bile değil; ama dediğim gibi pekte ipimde değil... 
Bugün hava bulutlu olmasaydı zaten hiç buna bulaşmaz; kendimi dışarıya atmış, fotoğraf çekiyor olurdum. Ama ne yazık ki hava bulutlu, ben hastayım, Veronika evinde, youtube'da yayınlanan senfoni orkestrası eşliğinde sanal günlüğüme saçmalıyorum... Oda bomboş, herkes nerde amk !!! Bu aralar yalnız kalmak bana yaramıyor, acayip bir sıkıntı basıyor içimi, bin türlü şey geliyor aklıma, onları da yazmayayım...
Haa bak; Veronika yazın Türkiye'ye gelecek. Bu haber aslında çok yeni değil ama benim Hamlet sendromumdan ötürü daha yeni yeni resmileşiyor... Türkiye'de ne yapacağız, gerçekten hiç bilmiyorum... Şu an bankada 400 euro gibi bir para var ve bu ancak benim yurt parasına yetecekken; Temmuz da burada ne yapacağım, Temmuz'a kadar ne yiyip ne içeceğim merak konusu.... Evet, Türkiye'de ne yapacağız diyordum, pardon; haber gönderdiğim arkadaşlardan haber gelmiyor, kendimi her zaman güçlü hissetmişimdir ama şurada onu yapamıyorum, her geçen gün büsbütün yılıyorum... Burayı seviyor muyum, sevmiyor muyum bilmiyorum ama bildiğim bir şey var ki; buranın yahut memleketten uzak kalmanın bir büyüsü var... O kafa hali ağzımıza sıçıyor... Asıl benim ağzıma sıçan İstanbul'a gidişim oldu ya; neyse... 700 euro civarı para gitti 15 günde, söylesem inanmazlar... Uçak bileti, vize evrakları, e İstanbul git gel vs. vs.
Zaman gösterecek ne olacağını, ama bu Hamlet sendormu mevzusunda ciddiyim, yani bu 13 Şubat'tan evvel aldığım bazı kararları o tarihe kadar sabredip, sonrasında bir anda uygulamak sanırım bir Jet-lag etkisi yarattı ve hala onun kafasını yaşamaktayım. Yaşadığım her şey, iyi kötü güzel çirkin, her şey suni geliyor... Kısacası şu an hayattan zevk alamaz oldum ve nedenini de biliyorum, para para para.... Para ile saadet olmaz diyen zatı muhterem; Napolyon s.tsin seni !!! 
Aslında şu Prag'daki amcayla bir tanışma sorası gelse, bir şeyleri yoluna koyacağıma inanıyorum ama bir ses çıkmadı o işten... Jiri Srnec... Sanırım çalışmakta isteyeceğim, yani çalışmam gerek... Zira halihazırda para yok iken, bankadan sıkıştırıyorlar, 1 hafta içinde 350 tl ödemem gerek ve borç aranmaktayım :// Ayrıca bu vize işi de ayrıca canımı sıkıyor, İstanbulda hazırmış şu an ama bana bunu orada iken ''Kardeşim, sen bunu burada mı yoksa Brno'da mı almak istiyorsun, zira bize de oradan hazırlayıp gönderiyorlar'' diye sormaları gerekiyormuş ancak başta o Filiz olmak üzere bütün çalışanların teker teker ..................... ki; bana sormadıkları gibi bunun ''imkansız'' olduğunu söylediler. Bilmiyorsanız yemeyin arkadaş bu b.ku!!! Mail attım konsolosluğa durumu, bakalım Pazartesi'de bir cevap gelmez ise eğer; arayacağım... Aradımda ne oldu amk!!! Hiç yoktan 3 euro kaçtı telefonda; 3 kez aradım ve sadece telesekreterde çalan o anlamsız müziği dinleme şerefine nail olmaktan ötürü 3 euro harcamış bulundum :// Bir de Thy ile görüşüp biletimin tarihini değiştirebilecek miyim, sormak lazım, ne yapacağım amk 27 gün burada??? :// 
Setkani Encounter başlayacak sanırım, Haliç'i seçmemişler bu sene, 11 mi 13 mü grup var ve her biri farklı bir ülkeden... Gidip izleyeceğiz, bakalım... 
Balo oldu bir de bak, onu da söyleyeyim; bizim oyundan 1 gün önce 09.03.2011. Takım elbise lazım mı değil mi telaşından sonra ''koy g.tüne rahvan gitsin'' edasıyla gayet spor bir şekilde gittik... Herkes değil tabi... Arkadaş gittikte, ne bilet kontrolü var ne yer kontrolü; kontrol mekanizması alkol duvarının altında kalmış zannımca... Herkes dans ediyor, içiyor, kimisi bir kenarda yiyişiyor :)) En çokta bizim akrobasi sınıfının Rocky'si Zibişko ile dans sınıfının seksi asistanı Niki'nin öpüşme anı beni şok etmişti :)) Eğlendik, döndük... 
Aaaa bak Olomouc'u yazmamışım; evet oraya da gittik Veru'yla... Benim harita kullanma ve adres bulma üzerine bir kabiliyetimin olduğunu (Budapeşte'ye rağmen) hala düşünüyordum ama burada anladım ki ''beynimin o alanda çalışan hücrelerini sk...m'' Elimdeki adreslerden oteli bulamadık, gerçi çokta yorgunduk zira bindiğimiz otobüs (şaka değil) 20 kere falan durdu ve 1 saatlik yolu neredeyse 2.5 saatte gittik... Olomouc fena değildi aslında ama öğleden sonra Veru'nun migreni başlayınca elim ayağıma dolaştı, aslında gezimizde bitmişti ama kız bayıldı bayılacak, iyiyim diyor ama sendeliyor vs. Oda tuttuk tekrar ve gittik yattı 2 saat... İyi geldi sanırım biraz ve Brno'ya döndüğümüzde daha iyi hissettiğini söylüyordu... Tabi Budapeşte kadar olmasa da bir sürü fotoğraf çektim; yahu ben fotoğraf çekmek istiyorum... Dışarıdan içeri yansıyan ışık güneşe mi yoksa odanın lambasının cama vuran aksine mi ait???
Neyse; yazmak için yazdım gibi oldu evet... Yaptığım şeyleri yapmak istemiyorum, hayatıma bir farklılık lazım... Para lazım... Kaygısızlık lazım... Sıkıldım laaaaaaaaaa !!!
İbrahim Tatlıses'i vurdular; ilk anlar twitter'dan sonrasında haber kanallarından takip ettim. Öleceğini düşündüm ama kurtuldu sanırım, yani kurtuldu ama felç mi kalacak orası meçhul... Ortadoğu hala karışık; Libya'ya operasyon yapılıyor... Japonya'da önce deprem, sonra tsunami oldu, yetmiyormuş gibi Nükleer tesisleri patladı, bütün dünya korkuyor... Bir bizimkiler ''delikanlı''; Japonya'dan yanlış feyz alıp nükleer santral yapımını onayladılar, 170.000 imzaya karşın... Netteki yorumlardan okuduğum bir tanesi şöyle diyor; 170.000 imza Türkiye'nin %1'i bile değil, demek ki çoğunluk istiyor... Sayın gerizekalı yurttaş (ismini bilmediğim için böyle sesleniyorum, başka bir amacım yok) 70 milyonun kaçı oy hakkına sahip, kaçı bunu hak olarak görüp yerine getiriyor, kaçının eğitim seviyesi ''lise'' ve üzerinde, kaçı bu imzaların toplandığından haberdar, kaçı işinden çıkınca başını yere eğmeden evine gidiyor yahut ''n'oluyor ulan'' diye bir dönüp bakıyor, kaçı nükleer santralin ne olduğunu biliyor, kaçının bu işten haberi var, kaçı partizan, kaçı sağcı, kaçı solcu, kaçı radikal, kaçı islamcı, kaçı İsmet İnönü'nün öldüğünü bile bilmiyor??? Sen bir önce kafanı kaldır, nerede ve kimlerle, nasıl bir kafa yapısında, neyin kafasını yaşadığını bir anla; sonra iş yüzdeliklerle matematik hesabı yapmana gelsin...
Yetsin bu kadar; cau cau!!! 


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder