6 Temmuz 2011 Çarşamba

21.03.2011 - 06.07.2011 (140 - 246. günler) Ne günlük kaldı, ne hatırat... Neredeyse bitti...

Sevgili günlük :)) Türk gibi başladığım (sana) yazma faslını Alman gibi bitiremedim. (Nereden hatırladığımı bilemediğim bir sözü kullanmak istedim..) Ama neleri bitirdiğimi bir bilsen... Astorka yaşamını bitirdim mesela, bir çok güzel arkadaşlıkları ve birlikte geçirilen güzel günleri bitirdim sanki hiç yaşanmamış gibi, partilerimizi, sohbetlerimizi, yine mi pilav yesem acabaları,  kaç param var ve nereye nasıl yetiririm telaşlarını bitirdim ayrıca, provaları ve oyun telaşını ve de ''kaç saat çalıştıracak bu lanet karı'' sitemlerini bitirdim, daha böyle bir çok küçük sıkıntılı mutluluk nedenlerini bitirdim ama en çok da her şey bitince ne yaparım kaygısını bitirdim. Çünkü her şey bitmeye (yukarıda saydıklarımla) başladı bile... Artık düşünmüyorum.... 
Her şey o kadar güzeldi ki; bitmesin dedikçe, hatta nefes alıp verdikçe bitti, gitti... Gelirken ki kadar kaygılanmıyorum, heyecanlı da değilim ama içimde hiç yaşayacağımı düşünmediğim bir burukluk var... Neden bilmiyorum, aslında mantıklıda değil ama tabi her zaman her şey de mantık arama çabasının en büyük mantıksızlık olduğunu düşünürsek; mantık konusuna hiç girmemenin daha faydalı olacağını düşünüyorum. Çünkü burada bahsettiğim şeyler mantıksallıkla alakalı değil duygusallıkla alakalı şeyler... 1 yıl boyunca bir sürü şey paylaştığımızı düşündüğümüz ama aslında çok çok basit hayatlar yaşadığımız adamlara veda etmeye çalışmanın ama beceremeden ayrılmanın mantıkla hiç bir alakası yok... Düşünsenize 1 yıl... Bir yandan içip, bir yandan Özgürlük meydanında dolaşıp, bir yandan da gizli gizli hıçkırıklarımızı sakladığımız o günün o anında; Polonyalı kardeşim Piotr'a söylemeye çalışırken boğazıma düşümlenen bir kaç hıçkırığa boğuldum ama Piotr'ın beni ben daha cümlemi bitiremeden ve bitiremeyecek olduğumu anlayıp beni hıçkırıklarıyla onayladığı o anda, söylemeye çalıştığım ''Ne var biliyor musunuz? Bazen insanlarla bir oda, bir ev paylaşırsınız. Yahut komşu olursunuz 10'larca yıl... Ama anlarınız, günlerinizin, bütün ilişkinizin bir gün biteceğini düşünmezsiniz. (Mesela bir gün öleceğini düşünerek yaşamaz insan, düşünür ama sadece durarak düşünür bunu, yaşamaz yani... Neyse) Ama burada yaşadığımız her an'da bunun bir gün hatta hepimizin bildiği bir tarihte biteceğini düşünerek yaşadık.'' dı... Piotr'ın elini omzumda bir baba, bir abi, bir dost, bir kardeş gibi hissettiğim bu anda; kafamı kaldırıp baktım ki, hepimiz aynı hıçkırıklara hakim ve kırmızı gözlere sahibiz... Aija, Karolina, Piotr ve ben... 
Çok şey mi paylaştık kayda değer, hayır... Sadece bir kaç güzel parti, sohbet anları, ortak keyif aldığımız bir takım aktiviteler vs. vs. Ama paylaştığımızı bilerek, paylaşılacak ne varsa paylaştık işte!! Bir gün biteceğini bilerek paylaştık!!  Yani menfaatsiz, çıkarsız, sadece keyif için, sadece dostluğuna paylaştık!! Üstelik dilini, kültürünü, huyunu, suyunu, adından ve etrafımızdaki yaşamından başka hiç bir bokunu bilmeden paylaştık ulan!! Hiç bir şeyi unutmayacağım güzel dostlarım benim !!! Hepinize teşekkür ederim !!! Her ne kadar bu yazıdan haberiniz olmayacağını, olsa da okuyamayacağınızı bile bile bunları tamamen size ithaf ediyorum 1 yıldır kardeşten öte bildiğim arkadaşlarım !!! Ama sözüm olsun, bir gün yine bir araya gelirsek (belki Piotr'ın dağ evinde) size bunu okuyacağım. :)) Bunları yazarken boğazımda düğümlenenleri de anlatacağım. Yine bir gün bir araya gelip, Augustinas'ın son gecesinde meydanda şerefimize ve dostluğumuza içtiğimiz biranın tadının hala damağımda olduğundan bahsedeceğim. Sanırım çok konuşacağım ama yine de sanırım hiç birinizin şikayeti olmayacak benim güzel dostlarım. :))  
İnsan hayattan her zaman bir şeyler alıyor ve herkes sadece kendine çalışıyor bu hayatta... Gün geliyor; ne ana kalıyor, ne baba, ne kardeş ve kimi zaman sevgili... Ama yine de yaşanıyor, her anından bir şeyler alarak yaşanıyor. Bu nedenle sadece güzellikleri saklamak gerek hatıratta... Gerisi teferruat... 
Bayadır yazmıyordum; ne oldu ne bitti hatırlayamayacak kadar zamandır yazmıyordum... Çok sıkıntı çekildi, yerince eğlenildi, gezildi tozuldu, sevildi, sevinilip üzülünüldü, kısacası bir güzel yaşandı efendim. Yani MISSION COMPLETED. (görüldüğü üzere ingilizce de geliştirildi) :)) 
Bundan sonra yazar mıyım bilmiyorum ama belki bu yazının üstüne eklerim daha sonra. Zira şimdi pek dağıldım, ara verince böyle oluyor. Dostlarıma ithaf ettiğim bu yazın ana fikrinden çıkıp genel taslağı dağıtmadan sonlandırmaya niyetlenirken, bir Christmas gecesi, birlikte yenilen bir yemekten sonra yazdığım birkaç mısra şiirimi paylaşmak istiyorum izninizle; 



Keşke dünya bu kadar büyük olmasada
ayrılıklar yaşamasak
hani tamam, hergün karşılaşmasak
belki hiç,
ama gene de;
görmek istediğimiz an
yada gördüğümüz an
hep görebileceğimizi bilsek,
istemesek de hiç
hani o kadar büyük olsa
yeter...

20 Mart 2011 Pazar

20.03.2011 (131. - 139. / 04.02.2011 - 13.02.2011 ) (140. - 160. / 28.02.2011 - 20.03.2011) Uzun ve daha uzun zaman oldu...

1 ay Brno'dan, 15 gün de Türkiye'den yazmamışlığım var... Neler olmadı ki; Türkiye'ye gittim, vize işlemleri (problemleri) ile uğraştım, arkadaşlarla ve dostlarla vakit geçirdim, Veronika'yı resmen ve herkese ilan ettim, alelacele Brno'ya döndüm, para sıkıntısı çekeceğimi anladım (hem de çok), 10 gün boyunca provalardan başımızı alamadık, nihayetinde oyun çıktı ama bizim pek içimize sinmedi sanki, sonrasında sanki günler boş geçiyor gibi...
Bu kadar uzun zaman yazmayınca insan ne yazacağını da bilemiyor; şu an yine serbest atıştan yürüyorum bakalım nereye gidecek... Hiç yoktan 100 dk boyunca sadece laf salatası yapan ve durumu döndürüp dolaştırıp hiç bir yere ulaştıramayan senaristlerin yazdıkları 1 bölümlük dizi senaryosu gibi bir şey olsun istemiyorum ama sanırım şu an onu yapıyorum :)) Düşünüyorum da böyle anlarda (yani tam olarak şu an hissettiğim) birileri size ''ana avrat dümdüz'' gitse de pekte (!)ipinizde olmaz :)) Sen yazıyorsun, birileri de merak edip okuyor ama şu cümlende dahi ''hassss.....im senin yazacağını da'' deyip kapatması içten bile değil; ama dediğim gibi pekte ipimde değil... 
Bugün hava bulutlu olmasaydı zaten hiç buna bulaşmaz; kendimi dışarıya atmış, fotoğraf çekiyor olurdum. Ama ne yazık ki hava bulutlu, ben hastayım, Veronika evinde, youtube'da yayınlanan senfoni orkestrası eşliğinde sanal günlüğüme saçmalıyorum... Oda bomboş, herkes nerde amk !!! Bu aralar yalnız kalmak bana yaramıyor, acayip bir sıkıntı basıyor içimi, bin türlü şey geliyor aklıma, onları da yazmayayım...
Haa bak; Veronika yazın Türkiye'ye gelecek. Bu haber aslında çok yeni değil ama benim Hamlet sendromumdan ötürü daha yeni yeni resmileşiyor... Türkiye'de ne yapacağız, gerçekten hiç bilmiyorum... Şu an bankada 400 euro gibi bir para var ve bu ancak benim yurt parasına yetecekken; Temmuz da burada ne yapacağım, Temmuz'a kadar ne yiyip ne içeceğim merak konusu.... Evet, Türkiye'de ne yapacağız diyordum, pardon; haber gönderdiğim arkadaşlardan haber gelmiyor, kendimi her zaman güçlü hissetmişimdir ama şurada onu yapamıyorum, her geçen gün büsbütün yılıyorum... Burayı seviyor muyum, sevmiyor muyum bilmiyorum ama bildiğim bir şey var ki; buranın yahut memleketten uzak kalmanın bir büyüsü var... O kafa hali ağzımıza sıçıyor... Asıl benim ağzıma sıçan İstanbul'a gidişim oldu ya; neyse... 700 euro civarı para gitti 15 günde, söylesem inanmazlar... Uçak bileti, vize evrakları, e İstanbul git gel vs. vs.
Zaman gösterecek ne olacağını, ama bu Hamlet sendormu mevzusunda ciddiyim, yani bu 13 Şubat'tan evvel aldığım bazı kararları o tarihe kadar sabredip, sonrasında bir anda uygulamak sanırım bir Jet-lag etkisi yarattı ve hala onun kafasını yaşamaktayım. Yaşadığım her şey, iyi kötü güzel çirkin, her şey suni geliyor... Kısacası şu an hayattan zevk alamaz oldum ve nedenini de biliyorum, para para para.... Para ile saadet olmaz diyen zatı muhterem; Napolyon s.tsin seni !!! 
Aslında şu Prag'daki amcayla bir tanışma sorası gelse, bir şeyleri yoluna koyacağıma inanıyorum ama bir ses çıkmadı o işten... Jiri Srnec... Sanırım çalışmakta isteyeceğim, yani çalışmam gerek... Zira halihazırda para yok iken, bankadan sıkıştırıyorlar, 1 hafta içinde 350 tl ödemem gerek ve borç aranmaktayım :// Ayrıca bu vize işi de ayrıca canımı sıkıyor, İstanbulda hazırmış şu an ama bana bunu orada iken ''Kardeşim, sen bunu burada mı yoksa Brno'da mı almak istiyorsun, zira bize de oradan hazırlayıp gönderiyorlar'' diye sormaları gerekiyormuş ancak başta o Filiz olmak üzere bütün çalışanların teker teker ..................... ki; bana sormadıkları gibi bunun ''imkansız'' olduğunu söylediler. Bilmiyorsanız yemeyin arkadaş bu b.ku!!! Mail attım konsolosluğa durumu, bakalım Pazartesi'de bir cevap gelmez ise eğer; arayacağım... Aradımda ne oldu amk!!! Hiç yoktan 3 euro kaçtı telefonda; 3 kez aradım ve sadece telesekreterde çalan o anlamsız müziği dinleme şerefine nail olmaktan ötürü 3 euro harcamış bulundum :// Bir de Thy ile görüşüp biletimin tarihini değiştirebilecek miyim, sormak lazım, ne yapacağım amk 27 gün burada??? :// 
Setkani Encounter başlayacak sanırım, Haliç'i seçmemişler bu sene, 11 mi 13 mü grup var ve her biri farklı bir ülkeden... Gidip izleyeceğiz, bakalım... 
Balo oldu bir de bak, onu da söyleyeyim; bizim oyundan 1 gün önce 09.03.2011. Takım elbise lazım mı değil mi telaşından sonra ''koy g.tüne rahvan gitsin'' edasıyla gayet spor bir şekilde gittik... Herkes değil tabi... Arkadaş gittikte, ne bilet kontrolü var ne yer kontrolü; kontrol mekanizması alkol duvarının altında kalmış zannımca... Herkes dans ediyor, içiyor, kimisi bir kenarda yiyişiyor :)) En çokta bizim akrobasi sınıfının Rocky'si Zibişko ile dans sınıfının seksi asistanı Niki'nin öpüşme anı beni şok etmişti :)) Eğlendik, döndük... 
Aaaa bak Olomouc'u yazmamışım; evet oraya da gittik Veru'yla... Benim harita kullanma ve adres bulma üzerine bir kabiliyetimin olduğunu (Budapeşte'ye rağmen) hala düşünüyordum ama burada anladım ki ''beynimin o alanda çalışan hücrelerini sk...m'' Elimdeki adreslerden oteli bulamadık, gerçi çokta yorgunduk zira bindiğimiz otobüs (şaka değil) 20 kere falan durdu ve 1 saatlik yolu neredeyse 2.5 saatte gittik... Olomouc fena değildi aslında ama öğleden sonra Veru'nun migreni başlayınca elim ayağıma dolaştı, aslında gezimizde bitmişti ama kız bayıldı bayılacak, iyiyim diyor ama sendeliyor vs. Oda tuttuk tekrar ve gittik yattı 2 saat... İyi geldi sanırım biraz ve Brno'ya döndüğümüzde daha iyi hissettiğini söylüyordu... Tabi Budapeşte kadar olmasa da bir sürü fotoğraf çektim; yahu ben fotoğraf çekmek istiyorum... Dışarıdan içeri yansıyan ışık güneşe mi yoksa odanın lambasının cama vuran aksine mi ait???
Neyse; yazmak için yazdım gibi oldu evet... Yaptığım şeyleri yapmak istemiyorum, hayatıma bir farklılık lazım... Para lazım... Kaygısızlık lazım... Sıkıldım laaaaaaaaaa !!!
İbrahim Tatlıses'i vurdular; ilk anlar twitter'dan sonrasında haber kanallarından takip ettim. Öleceğini düşündüm ama kurtuldu sanırım, yani kurtuldu ama felç mi kalacak orası meçhul... Ortadoğu hala karışık; Libya'ya operasyon yapılıyor... Japonya'da önce deprem, sonra tsunami oldu, yetmiyormuş gibi Nükleer tesisleri patladı, bütün dünya korkuyor... Bir bizimkiler ''delikanlı''; Japonya'dan yanlış feyz alıp nükleer santral yapımını onayladılar, 170.000 imzaya karşın... Netteki yorumlardan okuduğum bir tanesi şöyle diyor; 170.000 imza Türkiye'nin %1'i bile değil, demek ki çoğunluk istiyor... Sayın gerizekalı yurttaş (ismini bilmediğim için böyle sesleniyorum, başka bir amacım yok) 70 milyonun kaçı oy hakkına sahip, kaçı bunu hak olarak görüp yerine getiriyor, kaçının eğitim seviyesi ''lise'' ve üzerinde, kaçı bu imzaların toplandığından haberdar, kaçı işinden çıkınca başını yere eğmeden evine gidiyor yahut ''n'oluyor ulan'' diye bir dönüp bakıyor, kaçı nükleer santralin ne olduğunu biliyor, kaçının bu işten haberi var, kaçı partizan, kaçı sağcı, kaçı solcu, kaçı radikal, kaçı islamcı, kaçı İsmet İnönü'nün öldüğünü bile bilmiyor??? Sen bir önce kafanı kaldır, nerede ve kimlerle, nasıl bir kafa yapısında, neyin kafasını yaşadığını bir anla; sonra iş yüzdeliklerle matematik hesabı yapmana gelsin...
Yetsin bu kadar; cau cau!!! 


4 Şubat 2011 Cuma

04.02.2011 - 16.00 (108.-130. günler) / 20 Günde Devri Alem

Gene neredeyse 1 aya yaklaştım; abicim bu zaman denilen meret gerçekten su gibi akışkan bişi zannımca... Ben neredeyse unutuyorum, artık alışkanlık olmuş unutmak. :) Eskiden yapacak işim mi yoktu anlamıyorum.
Neyse bu 20 gün gezmeyle geçti diyebilirim. İlk olarak Viyana sonra da Budapeşte'ye gittim ve sanırım yarın da Olomouc diye bir Çek şehrine gideceğim.
Viyana'da oyun vardı; gidene kadar kasım kasım kasıldık ama dönerken de zırıl zırıl ağladık :)) Güzeldi, eğlenceliydi. Veronika'yı götürdüm oyuncu olarak, önce yok mok demişlerdi, açıkçası bende tedirgindim ama Veronika hepimizden iyi çıktı. Zira dilini anlamadığı bir oyuna iki provayla çıktı ve hatasız bitirdi. Oyun araları koşuşturarak çıktığımız şehir turları işin belki de en eğlenceli kısmıydı. Ama akşam yemeklerimiz, son eğlencemiz, ev sahiplerimizin misafirperverliği, insanların güzelliği, bizim kolektifliğimiz; Viyana'dan daha güzeldi...
Bizim işin en çok birlikte yapılan kısımlarını seviyorum. Anlamıyorum neden ama sanırım başka türlü bir profesyonelliği bu paylaşımcı tiyatroya değişmem. Umarım Çizgi Tiyatro'nun başarılı ''çizgi''si daim olur... www.cizgitiyatro.com
p.s. Bu yeni fotoğraf makinesi harika oldu, gittiğim her yerde -ciddi anlamda- binlerce, güzel fotoğraf çekebiliyorum.
Bu arada biraz Viyana'dan bahsedeyim; adamlar ''heykel'' yapmışlar aga!! Soğuk moğuk dediler ama biz gittik, hava günlük güneşlikti. E altımızda da her daim araba, gez babam gez. Prenses Sissi'nin sarayı ve muhteşem bahçesi, Hitler'in konuşma yaptığı alan, Stephan's Dom...
Viyana bu kadar hızlı bitmedi ama gelelim biz yine de Budapeşte'ye... Ne desem bilemedim. Güzel şehirdi; Parlemento binası, Szechenyi köprüsü, Aziz Istvan Kilisesi, Buda Kalesi, Matyas Kilisesi, Devlet Opera Binası, Gellert Tepesi, Tuna Nehri...
3 gün kesintisiz gezdik ve ancak bitti gibi diyebilirim. Ama şehir şimdiye kadar ki gördüğüm Avrupa şehirleri arasında en getto olanıydı. Metroya biniyorsun, bi pis geliyor gözüne; şehir, insanlar bir değişik geliyor. Bir de bizim çingene deyip geçtiğimiz, aslında -devlet görevlisi- olan birkaç şahsiyet bizi soymaya çalışmadı mı !!! Olay şöyle; biz güzel güzel 3 günlük bilet almışız. Son gün, süresinin bitmek üzere olduğunu bildiğimiz biletimizle tramvaya atladık. Nitekim 10 küsür dakika o tramvayda oturduktan sonra yanımızdaki tramvayın hareket ettiğini görünce hastrrr.... biz orada oturuyoruz ama kimse de bir şey demiyor ki arkadaş :// (Budapeşte'ye giderseniz Parlamento binasına karşı tramvayda oturun, çok keyifli hemde beleş (!) )
Aradan kısa bir süre geçtikten sonra bizim tramvayda hareket etti; gideceğimiz yer 3 durak ötede yani toplasan 15 dk yı geçmez. İlk durağa gelmiştik ki; bilet kontrolcüsü olduğunu anladığım bir adamın durakta beklediğini farkettim. (Tramvay hareket edene kadar kartlarını ve kolluklarını gizliyorlar) Fakat o kadar hızlı gelişti ki olay; hiç bir şey yapmaya fırsat kalmadı. Zira diğer kapılardan da birer kişi binmişti. Biletlerimizi kontrol ettiler ve süresinin geçtiğini ve ceza ödememiz gerektiğini o küçücük ingilizceleriyle söylemeye çalıştılar. Tabi indirdiler de bizi tramvaydan... Biz derdimizi anlatmaya çalışıyoruz ama adamlar sanki olan ingilizcelerini ortaya koymak istermişcesine ''Are you controller? I'm the controller'' gibi saçma sapan cümleleri belki 10 kere tekrarlıyorlardı. 3 kişiydiler ama sanki 30 kişilik konuşuyorlardı. Nihayet iyi polis kötü polis oyunu da başladı tabi; cezamız adam başı 12000 forint (45 euro ya tekabül ediyor) Öğrenci olduğumuzu, o kadar paramızın olmadığını, zaten biletimizi 3 günlük aldığımızı ve sadece 10 dk kaçırdığımızı ve onuda yanlış tramvaya bindiğimiz için kaçırdığımızı anlatmaya çalıştıkça; arkadaşlar polisi aramaktan, denetçinin biz değil onlar olduğunu, lady'nin ağlamaması gerektiğini, bize yardım etmek istediklerini ve bu yardımın adam başı 3000 forint ödemekle bu işten sıyrılmak olduğunu söylediler. Tamam dedik ödeyelim, ama o da çıkmadı. Bir anda bu amcaların kurt adama nasıl dönüştüklerini görünce e tabi sorduk; bize evrak bişi verecekler mi? Hani sonuçta para ödüyoruz (o kadar dahi paramız olmamasına rağmen ve amcaların cüzdandaki 100 krona dahi sansar gibi atlaması sonucunda) E sorununu cevabını söylememe gerek yok sanırım; evrensel bişi olduğunu düşünmeye başladığım ''rüşvet'' burada daha kolay isteniyormuş. Hemde böyle organize ve tereyağından kıl çeker gibi; üstelik turist ve öğrencilere... Nihayetinde bir kadın geldi ve bir iki kelimesiyle olaya el koydu. Artık ne dediyse bu çingenelere (gerçekten çingeneydiler bu arada) adamlar bir anda çark edip, durağın karşısına kaçtılar. Kadın ''Macar insanını yanlış tanımamamızı, Macarlarla Türklerin kuzen olduğunu'' vs. söyleyip gayet dostane bir şekilde bizi kurtardı ve gönderdi. Gezmemiz için bir takım yerler de önerdi ve gitti... Hayatımda yaşadığım ''ciddi şoklardan'' biriydi bu... Gözümüzün içine baka baka, dolandırmaya çalıştılar, polisi aramakla tehdit ettiler, üzerimize yürüdüler, rüşvet istediler, son paramız dediğimiz paranın bile kaç euro ettiğini bize hesaplattılar...
Hümanisttim arkadaş ben... Roman açılımına ihtiyacım yoktu... Ama sanırım artık ciddi bir açılım yapıcam... Bu olayın üzerinden iki gün geçti; Brno sınırları içerisinde başka bir çingene grup, gayet ciddi bir planla 10 kron (1 tl) gibi bir para için Veru'yu darp ettiler... Ah ben orada olacaktım... Kızcağızın eli ayağı titriyordu, konuşmakla konuşmamak arası, ağlamakla gülmek arası, her şeyden daha bir tedirgin, ''ben sadece oturuyordum'' diyordu... Bu saatten sonra ''ne olursa olsun'' bana çingene ''gelmesin arkadaş'' !!!
Bir diğer -çingene- de bizim HİKMET kod adlı Latin Amerikalı oda arkadaşı... Ona çingene demek; çingenelere ayıp bile olur, o derece... Çok uzatmayacağım; adam herkesin dedikodusunu yapan, kendi pisliğini başkalarına bok atarak örtmeye çalışan, ödlek ama bir o kadar pabuç kadar dil sahibi, kendini patron ve halen daha -bir ara başkent sandığımız- o salak güney şehrinde sanan, o kadar ki; kendini best of ilan eden ve avrupalı kızların ondan nasıl ve neden etkilendikleri konusunda devamlı çeşitli senaryolar üreten, 1.55 lik kız arkadaşını aldatamadığı için bu kadar gergin olduğunu düşündüğüm ''unsexcessful'' bir arkadaş... En son duyumlara göre ''biz onu anlamıyor muşuz ama o bir şeyler yapacakmışşşşş''' La biz Anadolu çocuğuyuz; biri höt diyince 3,5 atan o taşaklarını keser ağzına veririz adamın !!! Göt oğlanı !!! Chupa mi verga !!!
Neyse sakinleşeyim biraz... Haa bizimkilere kart atmıştım geçen cumartesi Budapeşte'den; dün ulaşmış !!! Hafta sonu ile birlikte 6 gün yapıyor aga !!! La ben de kendimi postaya veriyim bari; hem hızlı hem ucuz...  Haftaya pazar da ben gidiyorum gerçi... Bu vize işini bir çözemedik burada... Polisin gerizekalılığı.. Önce bize posta ile evrakların fotokopilerini yollayın, biz sizi ararız sonra dediler. Sonra bir gittik; vizemizin aslında ''Turistik vize'' olduğunu, Çek dışına çıkamayacağımızı, uzatma işleminin buradan yapılamayacağını vs. zırvaladılar... Nitekim 5 dk içinde bunların hepsinin yanlış olduğunu, o memur da öğrendi ! Hadi hepsini geçtim; arkadaş D diye yazmış adam oraya, TİLL: 13.02.2011 demiş, 6 aylık - 9 aylık turist vizesimi olur lan !!! :))) Vizemi uzatmak için 14 güne ihtiyaç varmış (o da ne kadar doğru bilmiyorum ama) o kadar günüm olmadığı için Türkiye'ye dönmek zorundayım :(( Hayır zaten dönecektim, biletim vardı ama bu şekilde tedirgin dönmek pek hoş olmadı.
Yarın şu Olomouc'u bir görelim de rahatlayalım. Cidden bir tatile ihtiyacım var...
p.s. Bu arada Black Light dünyasının en büyük isimlerinden Jiri Srnec ile tanışma fırsatı buldum. Tanıştığımız zaman aktaracağım.
Memleketten haberler; Defne Joe Foster ölmüş,  Hıncal Uluç onunla ilgili saçma sapan bir yazı yazmış, bütün medya işi gücü bırakmış magazin departmanına yönelmiş, Orta Doğu karışık ama bizimkiler sanırım hiç feyz almıyor, zira benzin 4 tl olmuş...
Devamı gelecek... Haydi Ahoj !!!

13 Ocak 2011 Perşembe

12.01.2011 - 23.30 gibi bir şeydi (75-107. günler) şaka gibi lan; 1 ay geçmiş :)) ŞAKA GİBİYİZ !!!

Veeeeeeee; ha bugün ha yarın derken 1 ay geçmiş. Günlük olmaktan çıktı artık bu iş :)) Ancak şöyle bir gerçek var ki; zaman gerçekten -hızlı- geçiyor. Geçiyor, geçiyor...
Ne yazayım, nerden başlayıp nereye getireyim şimdi... Bu geçen 1 ayın raporunu çıkartmak yerine dertleşsek sanırım daha iyi...
*Yazılara artık başlık koymaya karar verdim (bkz. başlık yukarıda) :))
Malum çalıştığımız bir oyun var; Villa Tugendhat mıdır ne s.k.m !!! Arkadaş; bildiğin kilitlendik ! 1 ay yattık, 2 gün önce provalar başladı. Sürprizlerle doluyuz amk; oyunlaştırılması gereken romanın oyunlaştırılmış (!) sadece 3 sahnesi var elimizde, zira oyunlaştırması gereken dramaturjistimiz yoğun duygusal problemler yaşıyor anladığım kadarıyla. Neredeyse bitmek üzere olduğunu (en son alınan duyumlara göre) oyunun tek bir sahnesini dahi göndermediği gibi yazması gereken (artık final mi bilemiyorum) bir türlü yazamıyormuş. Hani o yazsa bizim daha ayrı dertlerimiz var zaten :)) Bir arkadaşımız Türkiye'ye gitti 1 ay önce ve yine 1 aydır vizesini uzatmayı bekliyor. O vize bekliyor, biz onu :)) Konsolosluğu dahi arattık ama nafile; hatta daha da kötüsü yasal sürecin 90 gün olduğundan bahsetmişler :)) Şaka gibi :))
Ha, 2 gün sonra Viyana'da olacağım. Oyun var ama o da ayrı bir muallak :// Arkadaşlar Viyana'ya gelmek istedi birlikte; ben patrona sordum ama tepki aldım, hiç beklemiyordum itiraf edeyim :// Arkadaşlar halen daha gelmekte kararlı, e gelmeyin mi diyeceğim??? Gerçi işler bundan daha karışık ama şimdi anlatmayayım, gidip göreceğiz artık....
Yurtdışı mevzusuna girmişken; yılbaşında Budapeşte'de olalım dedik; ancak vizemizin problem yaratacağını zira 3 aylık süremizi devirdiğimiz için schengenimizin bittiği sanısına kapıldık. Bu sanıya kapılmaktaki kaynağımızın Ankara'daki Büyükelçiliği olduğunu ve burada bilgi alabileceğiniz en yetkili kişinin ''güvenlik görevlisi'' olduğunu belirtmem herhalde prosedürün işleyişi ve ülkemizde devlet-vatandaş yahut (bir kısım) memur-vatandaş ilişkisini ortaya koyar !!! E her yer de tatil burada arkadaş; bizde bazen olduğu gibi kurbanla bilmem neyi birleştirmişçesine ortaya neredeyse 2 haftadan büyük bir tatil peydah oldu. Hasılı ara ki yetkili bulasın...
Arkadaş gelmişti Budapeşte den; başına gelen pişmiş tavuğun başına gelmemiştir. Anlatayım; çocuk Budapeşte'den biniyor otobüse ve otobüs Bratislava da mola veriyor. Bu sıra mola yerinde çikolata ve bilimum şekerlemelerle ilgilenen arkadaşı mola yerinde unutan otobüs sırra kadem basıyor. Yetmediği gibi arkadaşın çantası ve biletini de -belki istemeden- gasp etmiş oluyor. Yetkili arıyorsun, bilet soruyor amk :)) Neyse ki arkadaş, otostop dediğimiz biraz da şans isteyen yöntemle Brno'ya ulaşıyor. Günlerce süren araştırmadan sonra -zira herkes birbirine yönlendiriyor- (buradaki yönlendirme 3 ülke arasında dönüyor, yanlış anlaşılmasın) çantanın Bulgaristan'da olduğuna karar veriliyor. Uluslararası çalışan bu firmanın Bulgaristan ayağını aradığımızda ise ''Do you speak english'' sorusuna ''Little'' cevabını alıyoruz. Derdimizi ''little'' ingilizce sahibi hanıma ve daha sonra ''a little bit more'' ingilizce sahibi başka bir bayana anlattığımızda dumurlara gark olup neredeyse çantadan da vazgeçiyoruz. bkz. diyalog;
- Ee 2 gün önce çantamız sizin otobüsünüzde kaldı
- 2'sinde araç dolu, 4'ünde boş :))
Bu şekilde çanta Bulgaristan'a ihale oluyor ama hala çantadan bir haber yok :))
Gerçi onca tatil (!) ve gerginliğin üstüne Christmas ve New Year çok iyiydi. Bir de Prag'a gittim, gerçi az daha dönemiyordum ama olsun :)) Otobüsler full du lan :))
Dedim ya oyun kilitlendi diye, hah şimdi olay şöyle; elimizdeki 3 sahneye ilave birkaç doğaçlama ve adam başı 1 dans ekledik (ama bu adam başı ifadesi Türkiye'de -mahsur kalan- arkadaşı içermiyor) şu halde oyuna benzemedi yine de ama acık daha benzesin diye üst yazı ekleyelim dedik. O üst yazılara konusunda da biz birşeyler yazacakmışız. Yani dramaturgun yapamadığı işi biz yapıyoruz, sanırım yapmazsak ta sıçacağız. Oyunun dönem sonuna yani 1 ay içinde yetişmesi lazım, sanırım rektör dahil herkes yapacağımız -pırezenteyşını- merak ediyor. :))
*benim aslında bunları yazmak yerine şu anda o üst yazı mevzusuna duhul olmam gerekiyordu ama... :))
Geçen gün de istemişti Tanja ama ben gene iki cümleyi bir araya getirememiştim. Bugün kıvırmak babında; işte  paragraflar yazmak istiyorum, oyunu seyirci için daha anlaşılır hale getirmeliyiz, pasaj aralarında hikayeden birşeyleri anlatabiliriz vs gibi laflar ettim... Etmez olaydım; ne dediysem ''çok doğru'' ''öyle olmalı'' vs. gibi cevaplar aldım. That means; yarına bir şeyler yazmam gerekiyor. Umarım yarın gelmez lan !!!
Şimdi arkadaşlar da Cubana Bar'a gidelim diyorlar ama hiç niyetim yok bilemiyorum ://
Bu arada cuma İngilizce, çarşamba da Çekce sınavım var. Hadi İngilizce tamam da, Çekce'yi ne yapacağız lan!!!
Para hesabı yapmaz oldum artık, yapmasam da iyi sanırım. Ne zaman hesap yapsam, eski hesaba göre daha bir içeri girdiğimi görmem moralimi bozmaktan başka bir işe yaramıyor  :)) Sadece şu son 1 ay bir şeyleri minimuma indirmeli ve dönüş biletimi (ayrıca birde Türkiye'ye dönüş bileti lazım, Allah kerim artık) almalıyım. Giderek uzaklaşan bir hayal ama ne yapalım; ''umut fakirin ekmeği'' :))
Memleketten son haberler; ''Kıvırcık Ali ölmüş'', ''Alkole ağır -saçma- yasak gelmiş'', ''Yeni çıkan bir diziye daha yayınlanmadan -saçma- tepkiler yağmış'' ''Millet padişahların s.kinin derdine düşmüş'' ''Tayyip daha 1-2 sene önce diktirdiği barış heykeline bugün -kaldırın şu ucubeyi- demiş'' ''Bilkent öğrenci başkanı köşke jaguarıyla gitmiş ama uzağa parketmiş''
Memleketi özlemekle özlememek arasındayım :// İyi seyirler !!!
*Belki devam ederim, şimdi moralim bozuldu la (hoş bir şey de gelmiyor aklıma)

11 Aralık 2010 Cumartesi

11.12.2010 - 13.15 (65. - 75. günler)

Şu geçen 10 gün içerisinde bir karar verdim; ''2. dönem burada kalıyorum!!!'' İyi mi, kötü mü yaptım bilmiyorum ama artık yaptım. Dün itibariyle anlaşmam yenilendi... Nedenleri saymakla biter belki ama, saymak istemiyorum.
Ama anladım ki; alıştım buraya ve insanın alışkanlıklarını değiştirmesi kimi zaman zor oluyor. Bu memlekete dönmekte olsa, bazen...
Bu alışkanlıkların değişmesi ve yeni düzene uyum sağlanmasınının benim için en somut örneği; hergün yazdığım ve yazacağımı söylediğim bu blogu son 1 aydır aralıklarla yazmam...
En son Marry Poppins'in üzerine 2 oyun daha izledik. İlki ''LAKOMEC'' yani CİMRİ :)) Bir oyunun içine bu kadar edilirdi :)) Modern bir reji uygulanmaya çalışılmış; tam emin olamadım ama üslup bana grotesk gibi geldi. olabilirdi belki ama reji çok saçma sapandı. O kadar ki; dekor tam isabet, kıyafetler eh işte, ses-ışık da idare edebilir ama reji herşeyi altüst etmiş... Şunu anladım ki; Cimri gibi klasik bir komedi oyununu dahi bambaşka bir şekilde yorumlayabilirsiniz ama abartmayın :))
Diğer oyunu da geçen gün izledik; ''AT THE HİTLER'S HOME''  (işte bu oyun !!!) :))
Böyle bir oyunculuk yok !!! Bu Hitler'i oynayan adam artık idolüm; oyun komediydi lan :)) Cidden komediydi ve ne zaman Hitler sahneye geliyor, biz -ne dediğini anlamasakta- gülmekten dağılıyoruz. :)) Çok iyi bir oyunculuk, çok iyi bir enerji... Adamkan ter içinde kaldı, belki 5 kez sahneye çağrıldı, tekrar alkışlanmak için ama değil 5; 25 kez de gelse alkışlardım... Öyle bir performanstı adamınki... 3 farklı Adolf izledik: 1. si genç Adolf, 2. si savaş yıllarındaki Hitler, 3. yaşlanmış ve bir latin Amerika ülkesine firar etmiş yaşlı Adolf :)) Bu karakterler o kadar temizdi ve geçişler o kadar hızlıydı ki; aklım hala almıyor... Hitler dışındaki bütün oyuncular sıkıcı geldi, çünkü kimse onun performansını, enerjisini yakalayamıyordu. Hayatımda birkaç kez komedi oynadım belki ama cidden imrendim bu adama... Bilmiyorum onun gibi olabilir miyim??? Finalde ettiği dans bitirdi beni :)) Şarkıyı birçoğunuz bilirsiniz; ''Sergio Mendes - Magalenha'' bu şarkıda ne gibi break dans hareketleri yapılabilirse, o adam Hitler haliyle bunları yaptı, bütün salon çığlık çığlığa tabi :)) Oyundan bir video birşey bulabilirsem, ekleyeceğim. Diyordum ki, buldum lan !!! :)) Hem de neyi buldum;
Te te te te !!! :)) Bizim izlediğimiz çok daha eğlenceliydi, sambacı kızlar yoktu ama Hitler tek başına döktürüyor ve kızların çıktığı o yoldan tek başına çıkıyordu. Çıkarkende dansına bir kaç figür (yokmu bu Mısır piramitlerindeki figürler) daha ekliyordu... :)) Tabi oyun 3 yıldır oynanıyor ve adam 3 yıldır aynı şekilde dans ediyor, illa ki daha estetik bir hal alacak; e siz düşünün artık bizim duyduğumuz hazzı :))
''Bizim oyunda tüm hızıyla ilerliyor'' demek isterdim ama hala elimizdeki 3 sahnenin üzerinde dönüp duruyoruz, o yetmiyor hala birtakım doğaçlamalarla uğraşıyoruz. Yeni sahneler gelecekte , biz ne ara bu oyunu çıkartacağız çok merak ediyorum. Zira vize için illa ki Türkiye'ye dönmem gerekiyor ve bu durumda da bir problem var. Şöyle ki; benim biletim 13 Şubat'a alınmış durumda ama Tanja oyunun Ocak sonuna biteceğini ve 14 Şubat'ta tekrar 2. döneme başlanacağını söylüyor. Akademik takvim de dediği doğru ama millet tatildeyken bizim çalışacak olmamız çok saçma :// Oyun umarım erken biter ve ben Türkiye'ye gidebilirim. Gerçi bir diğer ve asıl problem ''bilet''... Benim biletim 13 Şubat'a ve vizem de 13 Şubat'ta bitiyor; 13 Şubat'tan önce gitmem gerekiyor her halükarda ve biletimin promosyon bileti olduğunu düşünüyorum, hayal meyal hatırlıyorum. Değiştiremezsem sıçtım :// We will see !!! :))
Günler akıp gidiyor, heryer soğuk, ben hala Brno'dan çıkamadım, harcamaya ne kadar dikkat etsem o kadar gözüme batıyor, toplu yaşamanın sıkıntılarını pek sık yaşar olduk, herşey monotonlaşıyormuş gibi geliyor vs. vs....
Para mevzusu demişken; geçen para çekeceğim demiştim ya, 3 gün çekemedim arkadaş!!! Hangi bankaya, hangi atm'ye gittiysem; ''seçtiğiniz hesap bu işleme onay vermiyor'' yada ''hesabınızla bağlantı kurulamıyor'' gibi cevaplar aldım. Öyle bir günde de para lazım oldu ki, anlatamam... 3 gün bankaya yazı yazdım; 3 gün bir cevap yada çözüm bekledim ama yok, bir sonuç çıkmadı. Nihayetinde birkaç arkadaş yardıma koştular. Biri bankaya gitti, diğeri de telefon bankacılığıyla mevzuyu çözmeye çalıştı ve çözdüde... Meğer ''hesabım geçici olarak bloke olmuş'' neden bilmiyorum, onlar da bilmiyor işin salak tarafı !!!
Herşey oldu bitti, ben paramı çektim, bir kısım harcama daha yaptım ve bunun üstüne bankadan bir mail: ''Yapılan inceleme üzerine .... tarihinde başarılı bir şekilde para çektiğiniz anlaşılmıştır'' (!) Bir ''lahavle'' çekip, derse gittim, geldim başka bir mail; ''Probleminizi çözmek için lütfen telefon bankacılığını kullanınız'' !!! Artık dayanamadım ve okkalı bir cevap verdim;

''Öncelikle atlattığım problemi kısaca özetleyeceğim; sonra şikayetime geçeceğim.
Şu an Çek Cumhuriyeti - Brno kentindeyim. Daha önce hesabımdaki paramı çektiğim bankadan; 3 gün ardarda denememe rağmen paramı çekemedim ve bu problemi size 3 gün gönderdiğim 3 ayrı mesajla bildirmeye çalıştım. Herhangi bir şekilde telefon bankacılığına da ulaşamayacağımı da bildimiş olmama rağmen sizden -zamanında- herhangi bir cevap alamadım.
Akabinde imkanlarımı zorlayıp -biraz da şansla- telefon bankacılığından ''kartımın bloke olduğunu'' öğrendim.
Aynı zamanda Türkiye'de ki birkaç yakınım da aynı bilgiye -zor da olsa- ulaşabilmiş.
Şimdi bana 2 ayrı mail attınız;
Biri .......'da paramı başarılı olarak çektiğimden, diğeri ise (sonra gelen) telefon bankacılığıyla bu sıkıntıyı çözebileceğimden bahsediyor.
1. Afedersiniz ama ben ne olduğunu anlamadığım (ve sizinde bilmediğinizi çalışanınızdan öğrendiğim) bir nedenden ötürü bloke olan kartım için sizin keyfinizi mi beklemek zorundayım???
2. Sizin kendi içinizde bir iletişim yada koordinasyon ağınız yok mu? Zira ben bu problemi hallettikten ve paramı çektiğimi de gördüğünüzden sonra bana tekrar iki ayrı mail atıyor ve üstelik ''telefon bankacılığıyla sorunu çözebileceğimden'' bahsediyorsunuz.
3. Telefon bankacılığı 7/24 çalışıyor da; niçin mailler kontrol edilmiyor???
4. Diyelim ki ediliyor; ''şikayet'' başlıklı mesajlar mı ağırdan alınıyor ki, benim mesajlarım neredeyse 5 gün sonra cevaplanıyor???
........ müşterisi olarak bu sorularıma cevap bekliyorum. Teşekkür ederim, iyi çalışmalar... ''

Bu mailin üzerine 2 gün geçmemişken, bir mail aldım; ''Gösterdiğim ilgiye teşekkür ediyorlarmış, inceleme devam ediyormuş, bana en kısa sürede haber vereceklermiş'' e haydi bakalım göreceğiz :)) Asıl siz o b.ku bir kez daha yiyin de ben size ne biçim ilgi gösteriyorum (!) Bin türlü senaryo yazdım lan, parayı çekene kadar :))
Bu aralar pek parti vs. havalarında değilim. Genelde ''Libertin'' (bkz. Çekce --> ''Çapkın'') adlı kafemize gidip, puro ve latte macchiato keyfi yaşıyorum. Ama kafede hakikaten bir ''keramet'' var; yanımda kim olursa olsun, ne zaman gidersem gideyim, karşı masamda oturan ve genelde ''seksi'' olarak adledebileceğimiz bir hatun tarafından -kesiliyorum- arkadaş :))
Aralıklarla kar yağıyor; geçen hafta çok soğuktu ama bu hafta o kadar değil. Pek fazla yalnız dışarıya çıkmıyorum. Ama sanırım eğlenceli olurdu... :)) Bu aralar nedendir bilmem -belkide bilirim ama bilmem istemem- bir arabesk hissediyor, yaşıyorum. Birşeyler yazabilsem, yazacak zamanı; aslında enerjiyi bulsam belki de rahatlayacağım ama genelde öldürülmeye müsait vakitlerde film izliyorum... Ruh halime uygun birşey bulmak ve genellikle düşükse beni ayağa kaldıracak filmleri tercih etmek istiyorum. Geçen ''Vampir Filmi''dir, iyidir, biraz aksiyon, biraz fantastik iyi gelir dedim ve ''30 Günlük Gece''yi izledim. La bildiğin ağzıma sıçıldı. Arkadaş o karizmatik bulduğum, hatta ''varsalar 40'ımdan sonra falan benide alsalar'' dediğim vampirlerden öyle soğudum :// Eskiden hiç değilse ingilizce konuşuyorlar ve şekilli bir diş ve yüz yapısına sahip oluyorlardı. Şimdi salak bir dil -bir hayvanın dili diye hayal edilebilecek- konuşuyorlar ve kanlı, beyaz ötesi bir yüze ve elipstik, çarpık diyebileceğimiz bir diş yapısına sahiptiler. Öögghhhh !!! Finalde bu kadar mı trajik olur !!! Lanet ettim bütün dünyaya uleeeeen !!!! :))
Aslında bu sıkıntının kaynağını biliyorum ben; ''Behzat Ç.'' nin gene gününü değiştirdiler !!! -O yüzden film beğenemiyorum belkide, zira Snatch'ı da beğenmemiştim (gerçi onu İspanyolca dublaj ve Türkçe altyazılı izlemiştim ve bu hayli sinirlerimi bozmuştu ama olsun)- Neyse bir de bunu ''bizlerden gelen istek üzerine'' yaptıklarını iddia ediyorlar. Çok sıkı bir ''Behzat Ç.'' takipçisi olan ben, kimseden günü değiştirmeleri talebinde bulunmadım. Hemde hiç!!! Ne gün olursa olsun izliyoruz da arkadaş, bu gün değişikliklerinde bizi kafadan 1 hafta sallıyorlar !!! Anlamıyoruz sanmasınlar !!! Bu kez de 2 haftaya yaklaşıyoruz, Pazar günü yayınlacakmış :// Bu da demektir ki; ben bunu Pazartesi izleyebileceğim en erken ve böylelikle 14 günlük bir ara vermiş olacağım. La gerginim laaa !!! :))
Ara not: Babazula'nın tüm albümlerini indirdim, amman sabahlar olmasın !!!
Filmle devam edelim; bu akşam ya da yarın sinemaya, Harry Potter'a gidebilirim. Çekce altyazılı, ingilizce dublaj :))
Önümüzdeki hafta dersler bitecek ama bizim iş bitmeyecek. Provalar devam edecek ve üstelik bu sanırım bütün gün sürebilecek. Zira geçen Tanja karısı, bizi alıp bir Tekstil okuluna götürdü. Atölye denebilecek bir alanda bir süre ayakta bekledik ve döndük. Meğerse o alan prova alanımız olacakmış (sanırım oyunda orada çıkabilir ama çok salak görünüyor, önyargılı olmak istemiyorum ama) Akşam 6'ya kadar okul olduğu için öğrencilerin oraya girip çıkabileceklerini, bu nedenle de 6'dan sonra çalışabileceğimizi söyledi. Gündüzde okulda olacağımızı varsayarsak tüm gün neredeyse... :// Tabi bu benim varsayımım...Umarım şu oyun çok uğraştırmadan, Tanja ile yüz göz oldurmadan, bir an önce çıkar ve biterde bende erken erken Türkiye'ye dönerim. (tabi bilet mevzusu hala meçhul ama çözülür diye düşünüyorum bir şekilde) Özledimde lan Türkiye'yi, İstanbul'u, boğazı, simit ve demleme çayı, martı ve vapur seslerini, banliyöde kapı açık gitmeyi, pazarlarda satıcıların bağırışmalarını, kalabalıktaki hiçlik duygusunu bile :)) özledim işte lan... Bak az kalsın şiir yazdırıyordu da bana :)) Bakalım bir ara yazmak istersem girişim ve bir kısım gelişmem hazır ;))
Çeşitli aralarla ve bölük börçük yazmalarla saati 17.35 ettim şu an :)) Eh yetiversin artık, belki yemek yaparım, belki başka birşey ama yemek yapsam iyi olacak. En azından ne yapacağıma karar vermem lazım ve bunun içinde zaman... :)) Dün fevkalade bir alışveriş yaptım, önceki günde yapmıştım zaten 2 günde 1000 küsür kron'un hakkından geldim. (1000 kron = aşağı yukarı 80 Tl) :))
Bugünlükte burada biter; akşam Harry Potter'a gidecem, izlemeyenler için sonra anlatırım :))
Naskledano, Ahoj !!! 

30 Kasım 2010 Salı

29.11.2010 - 22.15 (57, 58, 59, 60, 61, 62, 63 ve 64. günler )

Bu 3. haftadan sonra anlıyorum ki; zaman cidden akmaya başladı. Baksana gene 8 günü devirdim ve bu böyle gidiyor. Lan şaka maka 2 ay olmuş heee... !!!
Bu hafta buralarda çadırlar, açık hava dükkanlar, sahneler vs. kuruldu. Her gece konserler var çeşitli yerlerde... Eee Cristmas geliyor ve sanırım o zamana kadar da devam edecek bu iş :)) (Punch içtim lan; konyak, rum, sıcak çikolata, krema... muhteşem karışım, hele soğukta ufff) :))
Bu hafta iki operaya gittim ki; anlatamam... Adamlar neler yapıyo aga !!! İlki Robert Wilson'un du, fakat onun tamamını izleyemedim maalesef ama üzgün müyüm??? Hayır :)) İlk perde 1 saat sürdü, bir hareket yok, ayrıca ''Robert Wilson lan'' dedik gittik ve Çekce çıktı... İngilizce üst yazılı ama uyurken okumak pek mümkün olmadı :))
Ama bir MARRY POPPİNS vardı ki........ Onu tarif etmek mümkün değil; gelin izleyin derim, daha da birşey demem. Filmindekinden daha fazla görsel efekt vardı lan :)) Kadını seyircilerin tepesinden uçurdular bir sahnede, varın gerisini siz hesap edin. :)) Bu kadar kısa özetlenemez kesinlikle ama gelin izleyin !!! Tamam Çekce idi belki ama önce bir filmi izlemek yada sinopsisi bir yerden okumak kafi gelecektir. Böyle bir seyir keyfi yok !!! O kostümler, o ışık efektleri, o reji, o danslar, o şarkılar, vs. vs. 4/4 lük birşey varsa o da bu gösterimdi !!! Bir daha diyorum; kesinlikle izlenmeli, hemde burada !!!
Budapeşte'ye gideyim diyorum bu hafta ama eldeki para iyice suyu çekti. Yeniden para çekmem lazım... :// La tasarruf dedikçe bokunu çıkardım sanırım ve bunu farkettiğim an da iyice koyverip tam anlamıyla ''paranın yanına koydum'' :))
Haaaa lan az daha unutuyordum; bir de geziye gittik. Moravian Karst !!! Dağın dibine dibine girdik la :)) Mağaralar vs. ama bi ara tekne turuna çıktık içerde :// höh dedim artık :)) ve üstelik bu tur yaklaşık 20 dk kadar sürdü sanırım ve bir yerden başka bir yere gittik :)) Düşün yani o mağaraları; la dedim bi ara ''Ula buralar böyle köstebek oyuğu, sıçan yuvası gibi de bu dağ tepemize göçmesin la'' Bi klostrofobi'dir tuttu bende ama dedim sonra ''la çökeceksede çökecek amk, kaçabilecen mi sanki; otur aşşaa'' Ve keyfini çıkardık arkadaş :)) Bizim Tanja'k ''soğuk olacakmış, benim hasta olmaya niyetim yok'' vs. dedi ama wala soğuk falan da değildi o kadar. La tamam, kar yağdı ama her yerde yağıyo amk :)) Bütün Balkanlarda yağan bi bok bu :))) Hasta falan da olmakdı ve çok da eğlendik; therefore mission completed :))
Yaa gezi boyunca bizim Barry'nin fotoğraf makinesini kullandım ama benim kesin ondan almam lazım !!! Herifte 3 tane makine var :)) Dedim '23 makinen var ohhhh'' ama dedi ki; ''daha fazlası Honk kong'da'' :// tabi ben şok :))) Çok keyifliydi yawww!!! Dönerken de arabada ''Popeye'' izledik; hani vardı ya, ''Poppeye is the sailor maaaaaaaan!!!'' :)) Çıkartamayanlar için diyim; ''Temel Reis laaaa''
Pek eğlendik bu hafta; bir de bir partiye gittik üstüne... Arkadaş burada popüler oldum ben anlaşılan... Ula nasıl bir sexsepalite barındırıyorsam bünyede; ne arada bir mekana gitsem, hatun milletinden derin kesikler yer oldum, anlamadım ama insan bir süre sonra rahatsız oluyor canım :))) Hayır; harekete geçmeleri de ''erkek''ler kadar zor olmadığı için, durum benim için zorlaşıyor kimi zaman :)) Neyse ama bir dinginlik var üzerimde bu sıralar; ''eline beline diline sahip ol oğul'' iç sesiyle huşu içinde yaşıyorum :)) Eğlencenin dibine de vuruyorum ama o ayrı !!! :)
Giderek ''Kübalılaşmaya'' başladım sanırım. Zira puro içer oldum iyiden iyiye :)) Kimi zaman Tony Montana, kimi zaman Che, kimi zaman da The A Team ''Captain Hannibal'' gibi takılıyorum. :)) Let's hope for the best !!
Bu arada ikinci kısa film teklifimi almış bulunuyorum ve yarın çekim var arkadaş!!! Bu çekim olayı Tanja'dan çıktı bu kez. Birileri gelmiş başka üniversiteden ve bişeyler çekeceklermiş. International öğrencilerle (yani bizle) çalışmak istemişler.Tanja'da pek ilgilendi bu mevzuyla :)) Bakalım yarın ola hayrola; ama Carlosi efendi gelmeyecekmiş, zira onu seçmişlerdi bir rol için ama herif son anda yan çizdi. Bana da diyor ki; ''Sen yarın gidersen söyle benim gelemeyeceğimi, bir arkadaşıma yardım etmem lazım. Ben mail attım ama ulaşamıyorum'' La bi kere söz vermişsin adamlara; 1 gün kala ulaşsan ne olur, ulaşmasan ne olur !!! Bir de ''hiç profesyonelce değil'' demiyor mu :)) Tövbe tövbe diyorum ben, siz anlayın artık... La umarım benim olay da iptal olmaz, bu herifin yüzünden...
Bu arada demin bir arkadaşa bir sapık musallat olmuştu face'den; artık nasıl tehdit ettiysem kendisini (ingilizce yaptım bunu) ''tamam, pardon'' falan demiş :)) Geri vites yapmış yani, şşş ;))
Bugün dedik bi Japon Tiyatrosu'na gidek la; amma bilet kalmamış ve zaten 150 kronmuş, e iyi de olmuş :)) Geri döndük; bir Barça-Real maçına mı gidek, napak dedik. Önce mekan bulamadık, (insanların burada futbolla arası yok bu anlaşılıyor) sonra daha önce gittiğimiz mekana gidek dedim. Casino vardı ya, la bi gittik full !!! Ben takıldım bara, ama barda bardak kalmamış ve bira servisi ''bardağın varsa'' şeklinde :)) İkinci yarı fırlardım çıktım. 2 tane takmıştı Barça ilk 10 dk'da, maç 5-0 bitmiş :)))
Böyleyken böyle işte; yaw yarın sabahtan akrobasi var, hadi o sorun değilde ya Performing nasıl olacak ?? Bu hafta Radka yok bari; gerçi zararı yoktu ama olsun, gelir yurtta güzel yemek yer, dinlenirim. Oooh :)) Akşamına millet partiye gidecek, ben çekime. Ama sanırım uzun sürmez ve bende kaçarım partiye :)) Gerçi partilik halim yok artık (money, money, money.... must be funny... in the rich man's world) :)) ''tey tey tey'' diyorum ve bu son 20 günlük harcamamı hesap etmeyi hiç ama hiç istemiyorum. Sanırım yarın bir ara para çekeceğim. Let's hope for the best !!!
Neyse ben artık yavaştan kaçar, yatmak lazım. Sabah ızdırap var :))
Dobrou Nod !!! Cauuu !!!
(Bu arada 22.15 gibi başlamıştım ama şu an ''almost'' 02.00... arada başka şeylerle de uğraştım malum :)) öptüm :)) )

21 Kasım 2010 Pazar

21.11.2010 - 15.00 (49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56. günler )

Haftalık, evet haftalık :)) 1 hafta geçti gene, nasıl geçiyor anlamıyorum. Yani bu zaman madem bu kadar hızlı geçiyor, ben niye farkında değilim :// Sanki bir döner kavşakta sürekli dönüyor ve dönüyor gibiyim... Gizli okurlardan özür dilerim bu arada; evet dün gee itibariyle bu işin iyice farkına vardım :)) Takip edin, tıklayım bişey yapın hocam :)) Bende biliyim yani :)) Neyse çok ta mühim değil zaten...
''Cidden hatırlamıyorum bu kez'' diyordum tam ki; hatırladım !!! :)) (ya arkadaş ben bi ses kayıt cihazı alıp, ona mı kaydetsem??? kendimi alzeheimer gibi hissediyorum şunu yazarken) :))
Pazartesi kısa film çekimi devam etti; önce havaalanına gittik, sabahın köründe :)) Ama havaalanının bulana kadar yaklaşık 1 saat gezdik arabayla... Havaalanı andına bir levha olmadığı gibi, olan levhalar da sadece Çekce... Yani Çekce'sini bilmiyorsan gideceğin yerin, sıçtın... Gerçi Brno'ya arabayla gelipte, havaalanında ne işiniz olur, bir de orası var :))
Elimizde bi navigasyon cihazı, ben co-pliotluk yapıyorum ama alet yavaş; benim son marijuana olayı gibi şuuru geriden geliyor :)) Bir gittik havaalanına, inler cinler tek kale maç yapmaktalar... Aga havaalanı, yani nasıl diyim, Diyarbakır ya da Muş havaalanı buradan daha işlevsel ve kalabalıktı :)) Ha gerçi her bokun otomat makineleri olması güzel bişey ama otomatların kapalı olma ihtimali olsa eminim onlarda kapalı olurdu :)) Bu arada havaalanına giriyoruz çıkıyoruz, 5 yıldızlı otelde çekim yapıyoruz, hiç bir şeye para ödenmiyor, tam techizat :// Ben bu işi anlamadım arkadaş; yani burada insanlar mı çok anlayışlı, sanata önem veriyor yoksa bizim yapımcımızın taşşak konusunda doktorası mı var??? ://
Havaalanı çekiminde Türkçe konuştuk, Türkçe oynadık :)) Ardından tekrar şehre ggeldim, 1-2 saatim var yemek yiyip tekrar çekim için buluşacağız. 5 dakika kadar geç kalıyorum, accık sanatçı kaprisimizde olsun o kadar :)) Ama zaten henüz kızlar gelmemiş, onlar benden daha ''sanatçı'' çıktı :))
Atlıyoruz araca, genen avigasyon cihazı bende; bir ara gözüme km göstergesi ilişiyor... ohaa 50 km gideceğiz, sıçtık :// ya normalde uzun yol değil ama, 15 km'yi 1 saatte gittik ya hani :)) Navigasyon cihazına sektirerekten, ciddi bir co-pilot gibi duruma el koyuyorum ve nihayet doğru yola çıkabiliyoruz. Yol üzerinde artık varabileceğimi ümidini kesmişken, sağda ki bir tarlaya dalıyoruz. Niye böyle birşey yaptığımızı anlamıyorum önce ama sonra ''ışığın gideceğini, burasının çekim için uygun olduğunu'' söylüyorlar. Derhal başlıyoruz, sahne kısa ama birkaç kez çekiyoruz tabi. Nitekim hemen toplanıyor ve yolak koyuluyoruz. Ama gittiğimiz yol, geldiğimiz yol değil; nasıl oluyorsa şehrin kuzeyinden giriyoruz :)) ben bir süre uyuyprum araçta, uyandığımda şehirdeyiz artık. Gece bir çekimim daha varmış, kahve vs. bişi içelim mi diyorlar ama ben hem açım hemde bir dünya ödev var :// Yurda gidiyorum, raporu yazıyorum vs. Bir uyku bastırıyor, yatıyorum; kalktığımda yarım saatim var çekime :)) Saate bakarken, haliyle meesajı da farkediyorum; çekim iptal :)) ooooh canıma minnet...
Bu hafta ne akrobasiyi ne yogayı kaçırdım; ama akrobasi, jazz dance ve eskrim yoktu. Bomboş geçti gibi oldu hafta :)) Oyun çalışmalarımız devam ediyor; farklı şekillerde ezber ve karakterler üzerine çalışıyoruz. Tanja yokken baya huzurluyuz be :))
Bu hafta gene iki kez partideydik. İşin suyu çıkmaya başladı, ben kontrollü olayım dedikçe coşuyorum, haydi hayırlısı :))
Ha bir de; RED diye bir filme gittim :)) İngilizce film, Çekce altyazılı... Bizde böyle bir durum oluyor mu??? Sanmıyorum; hiç görmedim çünkü... Güzel fildi, eğlenceliydi... Bruce Wills, Morgan Freeman, John Malkovic ve Mary-Louise Parker diye bir kadın oyuncu... Bu kadını bilmiyordum ama çok iyiydi, kesin ama kesin izleyin :)) Kadın gerçekten iyiydi :))
Cuma oyuna gittik; 3 kız kardeşi oynadılar, sanırım bizim okul öğrencileriydi... Yani yargılamak istemiyorum, sonuçta dili anlamadık ama çok farklı yorumlanmış. Modernleştirilmeye, uyarlanmaya çalışılmış, sanırım bazı noktalarda başarılı da olunmuş ama ilk perde beni güzel uyuttu abicim. Ama 2. perde finale doğru, oyun canlanmaya başladı ve final güzeldi. Gerçi arkadaş; ''Bu oyunu Can Yücel mi uyarlamış Çekce'ye, nasıl olmuş bu?'' sorusuyla bizi yıktı, dağıttı :)) Bu kez ne yazacağız bakalım :))
Neyse; haa bir de bu Cuma günü kadar cenabet bir gün olamazdı sanırım; arkadaş boşum dedim, ingilizceye gitmedim uyudum, Tanja'nın geleceği tuttu, (ama eski nakıs Tanja yok henüz ortada, hadi bakalım) Jazz Dance'a gitmedim artık, biricik Villa Tugendhat'ımızla ilgili seminer var dediler. Arkadaş; bir güzel vakit geçirelim, gezelim, plan yapmıştım ama yalan oldu :// Yemen bile yiyemedim lan :)) Akşam da oyuna gidildi zaten, uzun lafın kısası Cuma'mızın içine edildi. :))
Bu hafta ardarda iki oda arkadaşının doğum günüydü; Evvela sevgili yavşaaam Jesus, sonra da Ryohei... Jesus'un partimsi olayında et yemeği ve değişik bir meksika yemeği pişti; olayın da hem Czech'in Republic Day'i, hem de bizim kurban bayramıyla çakışması hoş bir rastlantı oldu :)) Pek duygusala bağlandık bee, üçümüz bayramlaştık :)) Gerçi ben burada pek bir duygusallaştım, her b.ka ağlar oldum :))
Nihayet hafta sonu ama bir icraat yok, öylece yurttaydım. Bir dışarı çıktık kahve içelim, tatlı yiyelim diye; bir türlü mekan bulamadık. 1 saat kadar Brno sokaklarını altüst ettikten sonra bir mekan bulabildik. Birkaç saat takılıp yurda geldik, e acıktık, yemek yapayım dedim; hem misafirim de vardı yemek için... Ama yaktım kavurdum kendisini; baharat sevdiğini söylemişti ama :)) Ben sanırım biraz ayarı kaçırdım, yazık o da; bana ayıp olmasın diye ''yana yana'' hepsini yedi. ://
Bugün Pazar ve gün bitmek üzere, film indiyorum, hiç birşey yapasım yok, bir dünya ödev var, acıkıyorum ufaktan, pc'nin hafızasında yer kalmadığı uyarısı ikide bir çıkıyor ://  vs. vs. vs.
Scarface'i izledim bu hafta bir de; o gün bugündür puro içiyorum :)) Do you know who I am?_ I'm Tony Montana !!! :)) (bu arada bugün bir hareket olmayacak sanırım, o yüzden bunu da yazdım say) :))
Cauuuu !!! Ahoj!!!!